جنگ اوکراین و برجام دو تاریخ متفاوت دارند اما اینک عجیب در هم تنیده و مخلوط شده اند.
آمریکا سعی می کرد برجام جدا از حمله پوتین و جنگ روسیه نگهدارد و حتی در موازات تخفیف آلام تحریم سوخت اروپا آن را مجددا احیا کند ؟
اما بازی متفاوت روس ها و ایران این دو را شدیدا به هم گره زد از یک سمت اصرار دولت سیزدهم به اجرایی همان برجام 2015 بدون قید شرط محدود کننده و فشار اتحادیه اروپا بر اجرایی فوری برجام که طی دو سفر پشت سرهم مسئول خارجه جناب بورل هم نتوانست به تسلیم تهران منجر شود؟
دولت بایدن در یک فشار مضاعف از سمت کنگره و افکار عمومی از ترس اتهام به کوتاه آمدن در مقابل ایران از توافق وین و طرح اتحادیه اروپا خودداری کرد و توافق برجام تحت فشار لابی اسرائیل تمدید نکرد؟
اما فشار اقتصادی و تحریم گازی روسیه بر اتحادیه اروپا طرف غربی را به فشار بیشتر بر ایران ترغیب کرد ؟
لذا کلیه طرفهای آمریکایی اروپایی عربی اسرائیلی در یک اتحاد بی نظیر طرح شورشهای ابتدای مهرماه ایران رقم زدند.
تا هم یک پیروزی استراتژیک کسب کره باشند هم ایران واردار به تسلیم کنند.
این فشار شورشی طراحی شده امپریالیستی اروپایی دارد و توسط اندیشکده های یهودی آمریکایی نقشه گذاری و اجرایی شده است؟
لابی عربی سعودی صندوق مالی این حمله فرهنگی اینترنیتی را به عهده داشتند؟
بازی اصلاح طلبان داخلی در این راستا بازی در سرزمین دشمن و هماهنگ با آمریکا اجرایی شد؟
دلایل زیادی وجود دارد که سازماندهی شورش ابعاد خارجی اسرائیلی دارد.
یکی از این دلایل ارتقاء اهمیت استراتژیک ایران از یک قدرت منطقه ای به قدرت جهانی می باشد که به تفصیل در راهبرد 549 در 26 تیرماه جاری توضیح دادم.
و ضرورت شکست این قدرت جهانی نوظهور توسط آمریکا برای حفظ هژمونی غرب بر جهان؟
اما برخورد ضعیف دولت بخصوص وزارت کشور و مسئولان امنیتی این پروژه نه چندان قدرتمند به ابعاد بزرگ تری سوق داد.
متاسفانه تمام این فشارها در هشدارهای بورل به ایران از قبل مشهود بود اما تدابیر لازم اندیشه نشد؟
درست وقتی سفر دوم بورل به ایران ناکام باقی ماند حتی قبل از بازگشت به اتحادیه اروپا تهدید بورل علنی شد .
تهدید به تجدید نظر در سیاستهای اروپا نسبت ایران و تحریمهای بیشتر نکاتی قابل ذکر است.
که بارها تکرار شده اند اما اینبار بسیار خونبار و خسارت بار طراحی و اجرایی شدند.
نکته فراموش شده این بازی که غرب ایران هم کار و شریک روسیه در اوکراین تصویر می کند به دامنه اتهامات و فشار ها افزوده است.
وقتی غرب ایران در جنگ اوکراین در یک جبهه با روسیه قرار می دهد؟
شاید بهتر باشد ایران در سیاست عدم صدور سلاح به روسیه تجدید نظر کند؟
چه بسا این تجدید نظر مقدار عظیم ذخیره ارزی و مالی نصیب ایران کند.
حتی باعث باز سازی سلاحهای قدیمی کشور خواهد شد؟
اگر بهای پیروزی مسکو در جنگ 200 میلیارد دلار باشد .
بدون شک پوتین در پرداخت این بها دریغ نخواهد کرد.
چه اشکالی دارد حالا که غرب ما را شریک روسیه در جنگ می داند ایران دست به صدور انبوه سلاح به روسیه مبادرت کند؟
حتی صدور انواع موشکهای زمین به زمین کوتاه و بلند برد هم در زمره اقلام صادراتی قرار گیرد؟
بدون شک ذخیره 700 هزاری موشکهای ایرانی و چند هزاری پهبادی ایران می تواند سرنوشت دیگری برای نتیجه جنگ رقم بزند.
ایران با پول ناشی از فروش این تسلیحات هم می تواند ضرر های تحریم چبران کند و هم می تواند زرادخانه خود را باز یابی نوسازی کند؟
این هردو در راستای منافع ملی کشور قرار دارد.
از سمت دیگر آیا این سوال در بین مسئولان کشور مطرح است که اگر پوتین این جنگ را ببازد و شکست بخورد وضعیت ایران در چینش بین المللی چگونه خواهد شد؟
آیا ایران در موضع ضعیفتر و منزوی تری قرار نخواهد گرفت؟
و بلعکس اگر روسیه این جنگ را با پیروزی به پایان ببرد وضعیت ایران در چینش جهانی چگونه خواهد بود؟
بدون شک برنده شدن روسیه غرب را در فشار بیشتر و حتی انهدام استراتژیک اتحاد اروپا و آمریکا قرار خواهد داد.
و این فروپاشی بسیار به نفع ایران خواهد بود.
همانطور که اخیرا فاش شد همکاری پشت پرده عمیقی بین دولت ترامپ و اروپا در ترک برجام وجود داشته؟
لذا برای ایران هیچ سد سیاسی فرهنگی اخلاقی برای همکاری بیشتر با روسیه وجود ندارد بخصوص پس از علنی شدن خنجر از پشت اتحادیه اروپا به ایران در ماجرای شورشها ؟
نه همکاری که بلکه رای گیری برای محکومیت ایران در اتحادیه می تواند دشمنی اورپا را اثبات کند.
وقتی دشمن با تمام قوا دشمنی اقدام و زیان سازی می کند تماشا کردن صفر فقط ناشی از تردید می تواند باشد.
اگر شورش نتیجه احساس یاس و سرخوردگی نامیدی و درک محرومیت بدانیم عده زیادی در ایران مشمول این تعریف خواهند شد؟
سیزده میلیون جوان مجرد نوعا بی شغل میلیونها میان سال فقیر شده محروم از یک درآمد عادی و خیل عظیم مردمی که منتظر گشایش هستند هم مشمول این تعریف هستند سه و نیم میلیون تا چهار میلیون سرپرست خانوار زن که با افراد تحت پوشش بیش از ده میلیون نفر می شوند نیز اضافه بر این آمار هستند؟
حدود ده میلیون دختر و زن مجرد و نوعا بدون درآمد در جامعه وجود دارد که در قوانین جاری کشور برای صاحب درآمد شدن راه بسیار سختی و محدودیت عظیمی روبرو هستند حتی نمی توانند شغلی ثابت پیدا کنند روبرو هستیم.
اکنون با بیست میلیون جوان مرد و دختر و زن بی شغل روبرو هستیم که احساس تعلق خاطر ندارد نه می توانند شغلی داشته باشند نه می توانند ازدواج کنند نه می توانند مهاجرت کنند آیا به این موضوع اندیشه اید؟
اصلا حجاب در این محدودیت های قانونی مسئله صدم هم نیست ؟ ولی پیراهن عثمان است .
اما اینک بهانه اول شورش قرار گرفته است؟
این بیست میلیون نفر حکومت سر راه خود برای دست یابی به شغل ازدواج و درآمد می بیند.
پس چکار باید کرد باید این مانع را از سر راه برداشت؟
واقعا دولت سد راه مردم شده است؟ باید گفت بلی دولت ناخواسته سد راه درآمد و شغل ازدواج و کسب کار مردم شده است.
دولت نه می تواند شغل ایجاد کند نه می تواند پول پاشی کند نه می تواند جامعه را آرام کند کمبود اعتبار کمبود ذخایر فکری مدیریتی دولت را در چنین موقعیتی قرار داده است؟
می خواهد از نظمی دفاع کند که مافیاهای مختلف بر جامعه تحمیل کرده اند مافیای تجارت واردات وکالت پزشکی داروخانه ای تولید اتومبیل مافیای فروش انبار احتکار اجحاف الزام انکار ...............
دولت دارد قدرت قانونی خود را نیروی انتظامی را نیروی بسیج را در راه غیر عاقلانه ای بکار می گیرد؟
اگر دولت دست به آزاد سازی اقتصادی بزند اینقدر مشکلات خواهد داشت اینهمه مخالف خواهد داشت هرگز؟
اگرچه عده ای وابسته مخالف خواهند بود اما آنوقت تعدادشان به شدت کاهش پیدا خواهد کرد اصلا همین مردم صاحب کسب و کار شده جلویشان خواهند ایستاد.
اما دولت نمی داند کجا ایستاده چکار می کند و به بهانه نظم از چه کسی و چه کاری دفاع می کند.
اگر چه شورش تنهای مبنای اقتصادی ندارد در جغرافیای سیاسی ژئو پلتیک که رابطه سیاست و جغرافیا را بررسی می کند یکی از عوامل اصلی شورشها را کوچ نشینی و مهاجرت های الزامی معرفی می کند ؟
بدیهی است ایران اینک یکی از بزرگترین آمار مهاجرت داخلی و خارجی را تصاحب کرده است.
بازهم به تعریف بالا نزدیک تر خواهیم شد کوچ نشینان مضطرب هستند نگرانند اکثرا" محروم هستند اکثرا" اطمینانی به فردای خود ندارند منتظرند تا دوباره آواره شوند یا حتی افرادی که می خواهند مهاجرت کنند هم در همین زمره قرار می گیرند اینان هم آینده ای برای خود در مکان فعلی نمی یابند .
یکی از عوامل اصلی عدم تعلق به مکان و محیط زیست طرد افراد از طرف حکومت است شهروندان درجه دو چنین نگرشی دارند.
عامل دیگر بروز چنین اندیشه و احساسی حکمرانی ناشیانه نابخردانه بی توجهی به نظرات دیگران است باید قبول کرد پس از تحریمهای آمریکا این بیگانگی و تضاد به شدت در جامعه ایرانی تشدید شده است؟
همه این عوامل بالا گسل های لرزانی هستند که لحظه ممکن است با کوچکتری زلزله ای به حرکت درآیند؟
اگرچه ضد انقلاب و استکبار جهانی سعی خواهد کرد از هر منفذ و سوراخی وارد شود اما مشکل بیش از خارج داخلی است؟
اینک ایران با مجموعه چالشهای حل نشده عظیمی مواجه است. که هر کدام می تواند یک شورش رقم بزند.
و بدتر از این چالشها با مدیریتی روبرو هستیم که برای حل چالش ها آموزش ندیده فقط با تقسیم رانت و پول پاشی تا کنون ادامه داده است؟
اینک که تحریمها و مشکلات چالشها را تشدید کرده است راه حل های قبلی پاسخ گو نیست.
بخصوص آنکه اگر شورش نتیجه ناکامی ها و محرومیت ها بدانیم افزایش توقعات و کاهش امکانات دولت پاشنه آشیل خواهد بود.
بالاتر از این وضعیت اینک اعتماد اجتماعی و بخصوص اعتماد به دولت در پائینترین وضعیت تاریخ معاصر قرار دارد؟
دولت با یک محدودیت عظیم بودجه ای مدیریتی تفکری روبرو هست و قادر به حل مشکلات در کوتاه مدت نیست؟
بخصوص دولت سیزدهم که از یک فقدان عظیم " اتاق فکر " یا مشاوری ( مشاوران ) عاقل رنج می برد در سازمان خودش.
و دوم اینک بازوی اجرایی توانایی ندارد و سیستم بوراکراسی دولتی ایران نا کارآمد و فشل توجیح گر است نمی تواند همان تصمیمات نصفه نیمه دولت را هم اجرایی کند؟
نگاه کنید به این پنجره واحد کسب کارها که بیش از یک سال دو ماه است در نقطه صفر قرار دارد نگاه کنید با تمام فشار مجلس و ریاست جمهوری باید اقرار کرد این پنجره واحد حالا حالاها اجرایی نخواهد شد؟
دولت بدون تحول در اقتصاد در هیچ زمینه دیگری موفق به کار و ادامه مدیریت نخواهد بود اینک دولت در لبه تیغ قرار دارد .
تاخیر در اجرایی کردن تحولات آسان سازی کسب کار دولت را دفن خواهد کرد.
دولت بدون انقلاب در روشها و شیوه حکمرانی چهار سال آینده را به آخر نخواهد رساند؟
حالا چکار باید کرد
در واقع دولت هیچ چیزی ندارد که بدهد مگر بخشش قوانین ناکارآمد و کنسل شده ( تمام این قوانین امروز در اروپا و آمریکا و حتی آفریقا برچیده شده اند یا بسیار تخفیف پیدا کرده اند در سنگاپور شما ظرف نیم ساعت می توانید شرکت ثبت دهید و تمام مجوز های کار یک جا دریافت کنید؟)
اول از همه دولت که از فقدانهای رنج می برد باید دست به آزاد سازی عظیم اقتصادی دست بزند؟
دست به توقف بسیار عظیمی در زمینه بایکوت کردن قوانین بسیار مزاحم بخش خصوصی بزند
کسب شرایط جوازهای رانتی طایفه ای فامیلی حکومتی پارتی داری به کل به تعویق سه تا پنج ساله عقب بیندازد؟
با جواز های کسب اقراری اعلامی شروع هر کار اقتصادی را آزاد اعلام کند؟
دوم امکان دادن اجازه کار به دختران ( صاحب کار ) و زنان را مجاز آزاد اعلام کند؟
سوم دریافت بیمه تامین اجتماعی و مالیات برای مشاغل جدید تا پنج سال معاف اعلام کند.
چهارم تمام شهرداری ها و بخشداری را موظف به همکاری الزامی با کسب کارهای تازه تاسیس کند
پنجم دست به یک آزاد سازی اصولی برای کارهای تولیدی و کارخانه ای بزند اصلا وزرات صنعت و معدن خلع ید کند این وزراتخانه فقط مجاز به راهنمایی و آموزش با کارخانه های جدید باید باشد؟
ششم تمام سازمانهای دولتی اعم از وزرات اقتصاد بهداری محیط زیست موظف به همکاری و دادن مجوز الزام کند
هفتم نقش شهرداریها از مقام دستور دادن و الزام به نقش راهنما و همراهی مجالست کاهش داده شود و شهرداریها از دریافت عوارض های گوناگون خودداری کنند.
آنوقت است که
با شروع کار و کوشش ها شاهد فروکش کردن اعتراضات و شورش ها خواهیم بود .
بعد از مراسم روز عاشورا بصورت همزمان و هماهنگ همه رسانه های رسمی کشور برای راه پیمایی اربعین تبلیغات شروع می کنند با همه تبلیغات غیر رسمی حجم درخواست برای مشارکت در چنین راهپیمایی عظیمی بسیار فراگیر و تشویق کننده است اما مدیریت فله ای غیر علمی و سطحی ( مانند مدیریت هیئت های قدیمی و کوچک ) این راهپیمایی بزرگ را می رود تا به یک فاجعه تبدیل کند ؟
اولا حرکت چند میلیون انسان از شهرهای مختلف به مقصد کربلا در یک روز امکان پذیر نیست دوم اینکه این دریای عظیم انسانی باید به بهترین وجه ممکن هدایت و مدیریت شود؟
احمقانه است که هی مرتب رادیو و تلویزیون بگویند بیاید نه مرز بسته شد امکانات نیست گرما هست دو هزار نفر گرما زده شدند مردم با گذرنامه قدیمی هم می توانند بروند بعد دو روز بگویند نه فقط با گذرنامه معتبر می شود رفت این شل کن سفت کن چه وجه بدی از کشور از دولت و مدیریت این واقعه عظیم به جا می گذرد؟
من اصلا طرف عراقی را در اینجا مقصر نمی دانم آنچه ساده نگری هیئت نگاری و کوتاه بینانه است از طرف دولت و ستاد اربعین انجام شده است ؟
وقتی دولت در انتصاب عوامل و مدیران این واقعه عظیم و تاریخی کوتاهی می کند وقتی مدیران ارشد حتی وزیر کشور خود آلت دست و هیچکاره می شود ناشی از عدم مدیریت علمی چنین حرکت عظیم است ؟
اصلا دولتی که می خواهد مدیریت کشور به عهده بگیرد از انجام مدیریت یک راهپیمایی چند روزه عاجز است چگونه می خواهد کشور در بحران تحریم و تجمیع مشکلات اداره کند این خود جای سوال دارد حالا مدیریت جهانی راهپیمایی و نهضت اسلامی پیشکش ؟
اگر از بالاترین مقام اداره کننده این راهپیمایی بپرسید چگونه می خواهید مردم هدایت و راهنمایی کنید پاسخ های غیر مرتبط می دهند همانطور که رسانه ملی پخش کرد؟ بالا ترین مقام مربوطه طوری صحبت می کند که انگار می خواهد چند نفر برای چند روز به اردو ببرد از عظمت و اعداد نفرات هیچ گمان . نشانه ای در مغز ندارد پاسخ توجه کنید مردم خود آگاه هستند مواضبت کنند آرام بروند آرام برگردند؟
بگذارید کمی موضوع را بشکافیم و درک صحیحی از ماجرا داشته باشیم حدود 3 میلیون نفر در سامانه سماح اربعین ثبت نام کرده اند.
انتقال این تعداد به سفری بالای هزار کیلومتر برای هر کدام چهار روز احتیاج به شصت هزار اتوبوس دارد ( هر پنجاه نفر یک اتوبوس ) چنین جمعیتی هرگز نمی توان با ماشین شخصی منتقل کرد ؟
این جمعیت احتیاج به سی شش میلیون صبحانه شام و نهار دارد احتیاج به روزی 5 لیتر آب آشامیدنی ( با توجه به گرمی هوا) یعنی 60 میلیون لیتر آب در بطری دارد
زمانبندی خروج و ورود هر کدام برنامه و زمان مشخص می خواهد از خانه کی حرکت کند کی بازگردد چگونه تغذیه شود از گرما محفوظ شود چگونه منتقل . بازگردانده شود حالا بگویم اصلا مریض نشوند درمان نخواهند ؟
بقیه مایحتاج این جمعیت چگونه پاسخ داده شود دستشویی رفتن احتمالا دوش و حمام گرفتن از آفتاب محافظت شدن در زیر کولر ساعتی مسقر شدن صبح زود و غروب راه رفتن همه و همه برنامه می خواهد ؟
اینجاست که مشخص می شود مدیریت اربعین چقدر ناقص ناشیانه و ساده نگرانه است؟
خدا نکند حتی تعداد کمی بر اثر این بی تدبیری ها تلف شوند ؟ آنوقت تا ابد داغ سیاه این مدیریت بر دوش جمهوری اسلامی ایران باقی خواهد ماند؟
اما پیشنهاد مدیریت یه شکل زیر می تواند این مسافرت و این مهاجر الی الله را سامان دهد اگر گوش های شنوایی باشند الحمدلله در این پنج سالی که مطلب می نویسم همه کر و کور علیل هستند فقط برای سخنرانی از متون این راهبرد یاداشت برداری می کنند؟
الحمدلله همه فرمان بده دستور بده و همه کاره اند؟
اما حرکت 3 میلیون حتی دوبرابر برای اربعین شدنی آسان امکان پذیر است به شرطی که زمان حرکت و مدت مسافرت و مبدا و مقصد از قبل تعیین و برنامه ریزی شده باشد.
اولا این حرکت باید 12 روز مانده به اربعین آغاز و روز اربعین تمام شده باشد.
برای هر روز خروج از مرز 6000 هزار اتوبوس از چهار گذر گاه مرزی چزابه شلمچه مهران و خسروی برنامه ریزی شود هر اتوبوس 50 نفر از مبدا هر شهر در سامانه ثبت نام کند و دقیقا از هر گذرگاه روزانه 1500 اتوبوس وارد خاک عراق شوند یا باز گردند
این در حدود هر دقیقه یک اتوبوس می شود یعنی حتی ساعتی که اتوبوس به مرز می رسد باید قبلا تنظیم شده باشد طبیعی است که در مرز مسافران از اتوبوس پیاده بعد از کیت گذرنامه دوباره باید سوار شوند همان اتوبوس آنان را به نجف ببرد و بعد از تخلیه برود به کربلا مسافران قبلی که دوروز قبل رسیده اند بازگرداند؟
مجددا افراد رسیده به نجف اشرف ظرف دو روز پیاده و دستجمعی به کربلا بروند و به همین ترتیب با اتوبوس به ایران و به شهر خود باز گردند.
این برنامه می تواند در شبانه روز از هر گذرگاه 75000 هزار نفر به اربعین بفرستد بدون معطلی بدون زیر آفتاب ماندن هر مسافر شش روز در راه است حدود چهار روز در عراق و دو روز در ایران تا مرز.
وقتی 1500 اتوبوس برای هر مرز مشخص می شود حتی می توان اتوبوس هر شهر به نزدیک ترین مرز ارسال کرد می شود مایحتاج مسافران از قبل تهیه و در طی مسیر بین آنان پخش کرد.
می شود مدیریت زمان و مکان و خروج ورود را تنظیم کرد از تجمیع اتوبوس ها در پشت خروجی ها جلوگیری کرد برای سوخت و آب آشامیدنی برنامه ریزی کرد .
برای صرف غذای ساده تر سبک تر برنامه اعلام کرد همه و همه امکان پذیر است اگر دولت و سازمانهای در گیر در قضیه به یک مدیریت علمی برنامه ریزی شده 12 تا 15 روزه اتکا و آن را با هماهنگی یک دیگر اجرایی کنند .
وقتی زمانهای حرکت و توقف تنظیم شده باشند باقی مایحتاج آسانتر و راحتر توزیع و تامین می گردد و بسیاری از مشکلات حل خواهد شد.
این پیشنهاد عملی امکان پذیر و قابل بحث است اگر کسی نمی پذیرد یا مشکل فکری دارد یا مشکل روحی روانی وگرنه من در عمل حاضرم آن را اثبات کنم؟
بعد از مراسم روز عاشورا بصورت همزمان و هماهنگ همه رسانه های رسمی کشور برای راه پیمایی اربعین تبلیغات شروع می کنند با همه تبلیغات غیر رسمی حجم درخواست برای مشارکت در چنین راهپیمایی عظیمی بسیار فراگیر و تشویق کننده است اما مدیریت فله ای غیر علمی و سطحی ( مانند مدیریت هیئت های قدیمی و کوچک ) این راهپیمایی بزرگ را می رود تا به یک فاجعه تبدیل کند ؟
اولا حرکت چند میلیون انسان از شهرهای مختلف به مقصد کربلا در یک روز امکان پذیر نیست دوم اینکه این دریای عظیم انسانی باید به بهترین وجه ممکن هدایت و مدیریت شود؟
احمقانه است که هی مرتب رادیو و تلویزیون بگویند بیاید نه مرز بسته شد امکانات نیست گرما هست دو هزار نفر گرما زده شدند مردم با گذرنامه قدیمی هم می توانند بروند بعد دو روز بگویند نه فقط با گذرنامه معتبر می شود رفت این شل کن سفت کن چه وجه بدی از کشور از دولت و مدیریت این واقعه عظیم به جا می گذرد؟
من اصلا طرف عراقی را در اینجا مقصر نمی دانم آنچه ساده نگری هیئت نگاری و کوتاه بینانه است از طرف دولت و ستاد اربعین انجام شده است ؟
وقتی دولت در انتصاب عوامل و مدیران این واقعه عظیم و تاریخی کوتاهی می کند وقتی مدیران ارشد حتی وزیر کشور خود آلت دست و هیچکاره می شود ناشی از عدم مدیریت علمی چنین حرکت عظیم است ؟
اصلا دولتی که می خواهد مدیریت کشور به عهده بگیرد از انجام مدیریت یک راهپیمایی چند روزه عاجز است چگونه می خواهد کشور در بحران تحریم و تجمیع مشکلات اداره کند این خود جای سوال دارد حالا مدیریت جهانی راهپیمایی و نهضت اسلامی پیشکش ؟
اگر از بالاترین مقام اداره کننده این راهپیمایی بپرسید چگونه می خواهید مردم هدایت و راهنمایی کنید پاسخ های غیر مرتبط می دهند همانطور که رسانه ملی پخش کرد؟ بالا ترین مقام مربوطه طوری صحبت می کند که انگار می خواهد چند نفر برای چند روز به اردو ببرد از عظمت و اعداد نفرات هیچ گمان . نشانه ای در مغز ندارد پاسخ توجه کنید مردم خود آگاه هستند مواضبت کنند آرام بروند آرام برگردند؟
بگذارید کمی موضوع را بشکافیم و درک صحیحی از ماجرا داشته باشیم حدود 3 میلیون نفر در سامانه سماح اربعین ثبت نام کرده اند.
انتقال این تعداد به سفری بالای هزار کیلومتر برای هر کدام چهار روز احتیاج به شصت هزار اتوبوس دارد ( هر پنجاه نفر یک اتوبوس ) چنین جمعیتی هرگز نمی توان با ماشین شخصی منتقل کرد ؟
این جمعیت احتیاج به سی شش میلیون صبحانه شام و نهار دارد احتیاج به روزی 5 لیتر آب آشامیدنی ( با توجه به گرمی هوا) یعنی 60 میلیون لیتر آب در بطری دارد
زمانبندی خروج و ورود هر کدام برنامه و زمان مشخص می خواهد از خانه کی حرکت کند کی بازگردد چگونه تغذیه شود از گرما محفوظ شود چگونه منتقل . بازگردانده شود حالا بگویم اصلا مریض نشوند درمان نخواهند ؟
بقیه مایحتاج این جمعیت چگونه پاسخ داده شود دستشویی رفتن احتمالا دوش و حمام گرفتن از آفتاب محافظت شدن در زیر کولر ساعتی مسقر شدن صبح زود و غروب راه رفتن همه و همه برنامه می خواهد ؟
اینجاست که مشخص می شود مدیریت اربعین چقدر ناقص ناشیانه و ساده نگرانه است؟
خدا نکند حتی تعداد کمی بر اثر این بی تدبیری ها تلف شوند ؟ آنوقت تا ابد داغ سیاه این مدیریت بر دوش جمهوری اسلامی ایران باقی خواهد ماند؟
اما پیشنهاد مدیریت یه شکل زیر می تواند این مسافرت و این مهاجر الی الله را سامان دهد اگر گوش های شنوایی باشند الحمدلله در این پنج سالی که مطلب می نویسم همه کر و کور علیل هستند فقط برای سخنرانی از متون این راهبرد یاداشت برداری می کنند؟
الحمدلله همه فرمان بده دستور بده و همه کاره اند؟
اما حرکت 3 میلیون حتی دوبرابر برای اربعین شدنی آسان امکان پذیر است به شرطی که زمان حرکت و مدت مسافرت و مبدا و مقصد از قبل تعیین و برنامه ریزی شده باشد.
اولا این حرکت باید 12 روز مانده به اربعین آغاز و روز اربعین تمام شده باشد.
برای هر روز خروج از مرز 6000 هزار اتوبوس از چهار گذر گاه مرزی چزابه شلمچه مهران و خسروی برنامه ریزی شود هر اتوبوس 50 نفر از مبدا هر شهر در سامانه ثبت نام کند و دقیقا از هر گذرگاه روزانه 1500 اتوبوس وارد خاک عراق شوند یا باز گردند
این در حدود هر دقیقه یک اتوبوس می شود یعنی حتی ساعتی که اتوبوس به مرز می رسد باید قبلا تنظیم شده باشد طبیعی است که در مرز مسافران از اتوبوس پیاده بعد از کیت گذرنامه دوباره باید سوار شوند همان اتوبوس آنان را به نجف ببرد و بعد از تخلیه برود به کربلا مسافران قبلی که دوروز قبل رسیده اند بازگرداند؟
مجددا افراد رسیده به نجف اشرف ظرف دو روز پیاده و دستجمعی به کربلا بروند و به همین ترتیب با اتوبوس به ایران و به شهر خود باز گردند.
این برنامه می تواند در شبانه روز از هر گذرگاه 75000 هزار نفر به اربعین بفرستد بدون معطلی بدون زیر آفتاب ماندن هر مسافر شش روز در راه است حدود چهار روز در عراق و دو روز در ایران تا مرز.
وقتی 1500 اتوبوس برای هر مرز مشخص می شود حتی می توان اتوبوس هر شهر به نزدیک ترین مرز ارسال کرد می شود مایحتاج مسافران از قبل تهیه و در طی مسیر بین آنان پخش کرد.
می شود مدیریت زمان و مکان و خروج ورود را تنظیم کرد از تجمیع اتوبوس ها در پشت خروجی ها جلوگیری کرد برای سوخت و آب آشامیدنی برنامه ریزی کرد .
برای صرف غذای ساده تر سبک تر برنامه اعلام کرد همه و همه امکان پذیر است اگر دولت و سازمانهای در گیر در قضیه به یک مدیریت علمی برنامه ریزی شده 12 تا 15 روزه اتکا و آن را با هماهنگی یک دیگر اجرایی کنند .
وقتی زمانهای حرکت و توقف تنظیم شده باشند باقی مایحتاج آسانتر و راحتر توزیع و تامین می گردد و بسیاری از مشکلات حل خواهد شد.
این پیشنهاد عملی امکان پذیر و قابل بحث است اگر کسی نمی پذیرد یا مشکل فکری دارد یا مشکل روحی روانی وگرنه من در عمل حاضرم آن را اثبات کنم؟
مذاکرات طولانی برجام پس از هفت دور همچنان در ایستگاه تردید دو طرف منتظر تصمیم گیری نهایی است؟
طرف ایرانی تلقی خوشبینانه ای به نیاز کشورهای اروپایی به سوخت زمستان دارد و فکر می کند نیاز مبرم اروپا بانی به نتیجه رسیدن مذاکرات خواهد شد؟
در حالیکه طرف غربی یا بهتر بگوییم طرف امریکایی خیلی برایش اتحادیه اروپا مهم نیست اگر دچار بحران سوخت یا حتی رکود اقتصادی باشد شاید هم بهتر باشد به اسم ایران اتحادیه اروپا را هم ادب کرده باشد؟
در بطن برجام یک رویای روی فرا آمریکایی هم وجود دارد نقش روسیه چین اروپا اسرائیل و حتی کشورهای عربی خلیج فارس هم دیده می شود.
این گروه ها در عین اینکه در کنار هم هستند منافع متعددی را نیز دنبال می کنند.
هریک دنبال ماهی گرفتن از آب گل آلوده برجام هستند؟
حتی آمریکا به شدت دنبال اهدافی بسیار بیشتر و بزرگتر از اصل برجام می گردد؟ و متاسفانه به هیچ وجه حتی در کنار هم پیمانان اصلی خود با آنها صادق نیست.
سرکوب مالی سوختی اتحادیه اروپا یکی از اهداف مورد نظر خودش می داند؟
حتی اکنون با اسرائیل هم رو راست نیست این مفهوم خطرناک قدرت روبه افول را بیشتر تداعی می کند.
در جبهه مقابل روسیه و چین هم اهدافی بیشتر از خود برجام دنبال می کنند
روسیه هم بیشتر مایل است بازار صادراتی سوخت اروپا را برای خودش حفظ کند و ایران مانعی برای آینده بازار صادراتیش فراهم نکند و
هم چین هم روسیه مایلند ایران در آینده هم یک کشور غیر غربی غیر پیشرفته غیر فعال اقتصادی باقی بماند تا بتوانند با برگ ایران بیشترین چانه زنی را داشته باشند؟
بیش از اهمیت ایران بزرگ و قدرتمند به ایران متوسط محتاج و مشتری فکر می کنند.
لذا جمع شرایط فعلی آمریکا را به این نتیجه رسانده است که اکنون باید پایگاه های ایران در سوریه را هدف حمله نظامی باید قرار دهد؟
این موضوع نشان می دهد هنوز موضوع ایران نتوانسته هضم کند این لقمه را با زخم و درد می خواهد قورت بدهد؟
می خواهد با ضرب شتم آخر یک قدرتی نشان بدهد.تا هم یک زهره چشمی گرفته باشد هم در مقابل مخالفت های داخلی و منطقه ای نمایشی از قدرت به اجراء گذاشته باشد.
اما مقابله به مثل مقاومت در حمله به پایگاههای آمریکایی هم نشان از پاسخ گویی به موقع مقاومت دارد.
چرا به اینجا رسیدیم؟
مقاومت ایران در مقابل تحریم های گسترده غرب بنوعی خشم آمریکا و اسرائیل حتی اعراب متحد غرب بر انگیخت اگرچه مقاومت ایران مبنای اصولی نداشته و ندارد؟
چرا که این تحریم ها در عین سنگین و جانکاه بودن باعث نشدند ایران در سیستم اقتصادی خود تجدید نظر اصولی و اساسی بکند؟
این همان پاشنه آشیل ایران در مذاکرات است؟
اگر چه دولت رئیسی مشتاق موفقیت و تغییرات اقتصادی است؟
اما بدنه دولت و بوروکراسی اجازه نفس کشیدن به دولت نمی دهد و دولت هم آنقدر هم قوی نیست تا این مانع را به راحتی کنار بگذارد.
و این همان پای شکسته دولت در مذاکرات برجام است و تمام امید جبهه آمریکایی غربی به همین بدنه لیبرالی و نقطه ضعف اقتصادی ایران است؟
همه حمله ها پا شکستن ها سرکوب ها تاخیر ها ناشی از همین نقطه ضعف اساسی است؟
این تمام امید غرب برای فرو شکستن ایران است؟
این عامل تمام فقرها شکست ها سستی ها و بدبختی اقتصاد ایران است.
اگر ایران از عهده تغییرات اساسی اقتصاد و رها کردن کشور از زیر یوغ فشار بدنه فساد دولت و شرکت های فساد دولتی خصولتی برنیاید
دیر یا زود دچار فرو پاشی خواهد شد فرق نمی کند دولت رئیسی باشد یا دولت دیگر ؟
یا باید دولت رانت بسیار عظیمی تحت عنوان یارانه حق سوخت حق تولید حق سکوت گسترده در بین تمام مدعیان پرداخت کند که با وجود شرایط موجود و پیش رو امکان ندارد.
اکنون فقط شرکتها و افراد بانفوذ نیستند که رانت و امتیازات گسترده می خواهند؟
بلکه مردمی که در چند سال گذشته فقیرتر شده زمین گیر شده اند اکنون مدعی اصلی بهتر شدن وضع خویش هستند؟
از آن سمت بانکهای خصوصی رانت خواران بزرگ پتروشیمی ها خودرو سازان پیمانکاران بزرگ و مافیا های اقتصادی متعدد هم دومین گروه متقاضی ادامه وضع موجود هستند نه تنها ادامه که استمرار و افزایش سهم در برنامه خود دارند؟
بخصوص قدرتهای اقتصادی داخلی که با تکیه بر قوانین گذشته قدرت در قبضه گرفته اند .
در واقع دولت در آن واحد در چند جبهه داخلی و خارجی زور آزمایی قرار گرفته است؟
هر چه به جلوتر می رویم فشار مجلس هم به این زور آزمایی ها افزوده خواهد شد.
انتخابات سال آینده مجلس و رای آوری نمایندگان فشار مضاعفی است که دولت باید تحمل کند ؟
تورم و گرانی هم روی دیگر این بازی زور آزمایی است که با کمک جبهه داخلی اقتصاد وابسته و خارجی مرتبط در کنار بانکهای خصوصی و رسانه های وابسته هدایت فشار به عهده دارند .
هریک از گروه های فشار رسانه های همگرای خاص خود را دارند جو کاذب ایجاد می کنند اولویتهای غیر اصلی مطرح و هدف می کنند؟
در این بازی مخدوش و پیچیده کار دولت به عوامل متعددی گره خورده؟
شناخت هر یک از بازی کنان و شگردهای آنان کار را سخت و پیچیده تر کرده است؟
اختلاط حق و باطل در کنار وزیران جوانتر کم تجربه تر تحت فشار قدرتهای داخلی خارجی تصویر کاملی از تارنمایی پیروزی دولت است که اینک تیره و تار بنظر می رسد.
اینجاست که وزیران جا افتاده قدرتمند و تصمیمات پخته تر الزامش دو چندان می شود؟
در واقع باید اذعان کرد زور فعلی دولت هم در مرحله شناخت هم در مرحله عملکرد به زور جناحهای مقابل نمی رسد؟
میدان بازی یک ساله دولت هم با تمام تلاش ها حاکی از عدم موفقیت در بازی های اصلی تعیین سرنوشت گواه همین مطلب است؟
حضور در میدان سرکشی به شهرستان ها لکه گیری مقطعی صنایع و حوادث طبیعی برنده نهایی دولت را تضمین نخواهد کرد؟
شکست در اقتصاد از دولت یک قدرت مچاله شده ضعیف مقهور هم در جبهه داخلی هم در جبهه خارجی تصویر خواهد کرد.
اقتصاد تنها در گیر کنش و واکنش داخلی نیست قدرتهای خارجی در گیر در برجام در آن نقش اساسی دارند؟
بازی چند جانبه و شکست هم چند جانبه است خام پنداری است که باصدور چند فرمان یا حتی چند قانون جزئی می توان بر این قدرت شیطانی و چند وجهی پیروز شد آن هم با وزیران فعلی و مشاوران کم توان و کم دانش موجود؟
مثال موجود و محرز پیش چشم بانک های خصوصی با تمام تلاشها و فشارها نه تنها روش ها و اهداف گذشته را رها نکرده که با توان مضاعف دارند ادامه مسیر قبلی را پیگیری می کنند.
همچنان بنگاه داری می کنند همچنان به اهداف مجلس دولت بی اعتنا بلکه عناد و مخالفت دارند همچنان بزرگ ترین بازی گر ارز طلا و تورم هستند؟