مذاکرات وین به وقت کشی آمریکا و غرب تبدیل شده است؟
فشارهای آمریکا و اروپا نشان از به نتیجه نرسیدن یا یک " توافق ضعیف " دارد.
در مجموع غرب می خواهد این دور مذاکرات پایه ای برای حضورهای مکرر ایران در وین قرار دهد تا ادامه برجام های 2 و 3 را بصورت ماشه در دسترس داشته باشد.
این برنامه حاصل تلقی غرب از شکست اقتصادی تهران در " فشار حداکثری " است.
تمام این سناریوها مخالف برنامه های اعلام شده دولت سیزدهم و آقای رئیسی است.
باید اذعان کرد برنامه دولت سیزدهم در برخورد با بلا اثر کردن تحریم ها کم تر موفق بوده است.
همین عامل هم سبب گستاخی بیشتر بایدن و اتحادیه اروپا شده است.
اما پاسخ تهران چه باید باشد ؟
آیا باید همینطور مماشت کرد تا غرب دست آویز بیشتری برای فشار و گستاخی روز افزونتر پیدا کند.
باید دانست بر خلاف آنچه غرب دارد برای وقت نداشتن ایران برای توافق خط و نشان می کشد این آمریکا است که وقت و حوصله ندارد؟
اما ایران از لحاظ داخلی تحت فشار خرابی اقتصاد و سیل آسیب های اجتماعی و شورش های احتمالی قرار دارد؟
لذا بی عملی بیش از آنکه به نفع تهران باشد به ضرر ما خواهد بود.
چه اینکه نوروز و سال جدید تورم های جدید و مشکلات اقتصادی بیشتر در راه است کافی است که صبر بیکاران نیازمندان و فقرا در یکی از شهرهای ایران تمام شود ؟
جریان تظاهرات شهری و صنفی می تواند مستمسکی برای فشار بیشتر بر ایران باشد؟
لذا من پیشنهاد قاطعیت بیشتر ایران است.
خیلی صریح به طرف غربی اعلام کنید لغو تحریم ها یا خروج ایران از برجام یکی را باید انتخاب کند .
در واقع من نامه 200 صفحه ای آقای جلیلی را تایید می کنم اکنون دیگر وقت ادامه مذاکرات نیست.
اینک باید بسیار سریع و صریح میز مذاکرات ترک کرد؟
اکنون موقعیت سیاسی و زمانی بسیار مناسبی برای نشان دان قدرت است خروج از NTP , و شروع غنی سازی 90 درصدی راه را برای ایران باز خواهد کرد.
اینک وقت مذاکره نیست تلقی غرب از مذاکره اینک به "التماس" تبدیل شده است.
وضعیت ایران اکنون با تحریم های سازمان ملل متحد فرق زیادی ندارد؟
اینک غرب دنبال آن است هم ایران در تحریم نگه دارد هم برجام و برجامهای 2و 3 را به ایران تحمیل کند درست همان کاری که می خواهد با یمن بکند؟
ادامه وضعیت فعلی غیر ممکن است.
ادامه مذاکرات هم به نفع ایران نیست در این اوج بحران اوکراین و تایوان اگر به غرب مهلت بدهید فشار و کمربند بر ایران چند قبضه و محکمتر خواهد کرد.
خلاصی آمریکا از بحران اوکراین و تایوان فشار مضاعف را رقم خواهد زد.
اصلا الان موقع ساخت و طراحی راکتورهای اتمی ساخت ایران است در واقع من هم معتقد هستم راکتورهای هسته ای بیشتر از بمب اتمی برای ایران امنیت خواهند ساخت بخصوص اگر در مناطق مرزی و جنوبی کشور سرتاسر سواحل دریای عمان و خلیچ فارس چیده شوند .
اگز دولت رئیسی به موقع عمل کند ایران از یک پیچ تاریخی خطرناک به سلامت عبور خواهد داد؟
از خط ونشان غرب نترسید در پشت تمام این خط نشان کشیدنها ترس آنها از اقتصاد و امنیت شان است.
غرب اگر می توانست با سرکشی نظامی و یا حمله کاری بر علیه ایران بکند مطمئنا" کرده بود؟
این شیر خفته 2000 ساله ایران بیدار خواهد شد اگر شمشیر قاطعیت را بر سر میز بگذارید.
اکنون وقت عرض اندام جهانی و ضرب شصت نشان دادن به اعراب جاهلی عربستان است؟
پیشنهاد وارد شدن به جنگ ندارم اما حال این انسانهای جاهلیت زده باید نیمه جان شود ما کم هزینه ندادیم برای این اقتدار پس چرا می خواهید آن را مجانی در مذاکرات واگذار کنید؟
زدن تمام پالایشگاه ها و مراکز آب شیرین کن عربستان و امارات فقط یک روز وقت می خواهد آن هم از طریق یمن فقط چاره کار نشان دادن زبان موشک است .
آن احمق جاهلی (سلمان ) وارث ابوسفیان تا سایه مردان خدا را بر اطراف مکه نبیند روزگار به همین منوال ادامه دارد؟
آمریکا مدتها است خلیچ فارس را ترک کرده ؟
آنچه هست اشباح عربی صهیونیستی است که دائم عربده می کشد.
فرجام کار در ترک برجام و ترک میز مذاکرات است بس؟
اکنون وقت امتیاز گرفتن از آمریکا است بخصوص آنکه چند فشنگ در اوکراین شلیک شود.
مطمئن باشید تمام غرب یک فشنگ از تفنگ جیبی کلت هم شلیک نخواهد کرد.
مانند جنگ گرجستان فقط اوکراین را دم تیغ خواهند داد و می گریزند؟
در هنگامه آشوب جهانی ایران باید حق مسلم داشتن تکنولوژی هسته ای و قدرت جهانی خود را دیکته کند؟
فردا دیر است ؟
امروز سالروز ورود امام خمینی در سال 57 به ایران است بدون شک قاطعیت امام بود که پیروزی انقلاب را رقم زد اگر مماشت و مذاکره می کرد آیا انقلاب به این زودی ها به ثمر می رسید؟ پیروزی نازل می شد؟
بیاد بیاورید این جملات تاریخی سالروز امروز را " من دولت تعیین می کنم ؟ من توی دهن این دولت می زنم ؟ من به پشتیبانی این ملت دولت تعیین می کنم"
چهار هفته وقت کشی مذاکرات به جای نرسید ؟
اگر می خواهید تحریم ایران سریع قاطع برای همیشه بی اثر و ابتر شود باید محکم ایستاد و حق حیاتی کشور و انقلاب را طلب کرد.
این راه بیمه کردن کشور و انقلاب است وگرنه در پیچ خم مذاکرات عایدی وجود ندارد یا اگر هم وجود داشته باشد ناچیز است؟
اگر چه این حرکت یک پیش نیاز دارد که در راهبرد 510 مطرح خواهم کرد؟
مدیر دیسپچینک شرکت ملی گاز ایران به خبرگذاری ایرنا اعلام کرده مصرف گاز کشور در اول آذر ماه 1400 معادل 748 میلیون متر مکعب در شبانه روز بوده است؟
این مقدار بیشتر از کل مصرف اتحادیه اروپا است با جمعیت 447 میلیون نفر بدون کشور انگلستان با توجه به جمعیت تحت پوشش شبکه گاز رسانی کشور هر ایرانی شش برابر یک اروپایی گاز مصرف می کند در شبانه روز؟
این یک فاجعه عظیم است در بحث اسراف و آتش زدن سرمایه ملی اما مشکل کجاست ؟
چه کسی مقصر است ؟ آیا باید مردم سرزنش کرد داستان چیست ؟
موضوع باز می گردد به دو بحث عمده یک خام سوزی و هدر رفت بی حساب گاز دو فقدان پوشش و عایق کاری ساختمانها و مراکز تجاری صنعتی ؟
اما چرا این موضوع برای کشور بسیار سنگین تمام می شود؟
اگر هر ایرانی معادل یک اروپایی گاز مصرف می کرد مصرف کشور به یک ششم یا 125 میلیون متر مکعب در روز خلاصه می شد .
و بقیه آن معادل 623 میلیون متر مکعب آن قابل صادرات و فروش بود و با توجه به نرخ جهانی 1000 دلار برای هر هزار متر مکعب که در زمستان جاری به مبلغ 1900 متر مکعب در اروپا رسیده است تازه متوجه می شویم چه سرمایه عظیمی را داریم آتش می زنیم آن هم مجانی؟
باور عمومی به موضوع رسیده گاز مجانی است تازه شرکت گاز دارد پول زور و یا مفت از مردم میگیرد بابت کنتورهای گاز؟
در حالیکه وجه گاز مصرفی در ایران هزینه انشعاب سرمایه گذاری مخازن پالایشگاه استخراج کشف انتقال و پرسنل اداره گاز را هم به سختی تامین می کند؟
اما صادرات آن می تواند یک درآمد ملی عظیم را رقم بزند؟
متاسفانه اگرچه مصرف صنعتی در ایران هم اسرافی و خام سوزی و عمدتا در آهن سیمان کاشی آجر و شیشه کاربرد دارد زیر یکصد میلیون متر مکعب بوده و ارزش افزوده آنچنانی را هم ایجاد نمی کند؟
برگردیم به بحث اول خام سوزی؟
بیشتر مصرف گاز خانگی که بیش از 500 میلیون متر مکعب است بصورت گرمایشی و در بخاری های بدوی و یا اجاق گازهای ساده سوزانده می شود که بیش از 80 درصد گرما را هدر می دهد؟
کیفیت بسیار نازل این وسایل گرم کننده و تخلیه نامناسب گاز حاصل از گرمایش و قیمت بسیار بالای آنها نشان بیشتری از فاجعه دارد؟
عمدتا به علت فقر عمومی و گران بودن بسیار زیاد این قوطی حلبی های که تحت عنوان بخاری گازی به فروش می رسند می باشد.
در واقع سودجویی سازندگان وسایل گاز سوز و فقر باعث شده تا عمده مصرف کنندگان ارزانترین بی کیفیت ترین وسایل گرمایی به چهار تا ده برابر نرخ جهانی حتی با قیمت ارز آزاد تهیه کنند؟
عدم توجه کیفی سازمان صنایع و عدم اعلام استانداردهای لازم و تشویق های مورد نیاز کشور به این روز انداخته است؟
امروز با ترکیب بخاری و رادیاتورهای آبی وسایل گرم کنننده ای ساخته شده که با مصرف تنها چند متر مکعب گاز در شبانه روز یک سالن بزرگ ورزشی را گرم می کند به قیمت گاز ایران با 10000 تومان می شود 10000مترمکعب فضا را در شبانه روز با دمای 22 درجه سانتیگراد گرم کرد.
یا از طریق اگزوز هیترهای گازی همین فضا را با مبلغ کمی گرم کرد ( البته بیشتر کار برد صنعتی دارد)
متاسفانه هیچکدام سازنده ایرانی ندارد؟
یک بخاری گازی در اروپا با 90 درصد راندمان تبدیل گاز به گرما فقط 200 دولار به مصرف کننده فروخته می شود؟
به قیمت ارز آزاد 6 میلیون تومان اما در ایران یک بشکه فلزی با یک اجاق کوچک در مرکز آن با 80 درصد اتلاف انرژی می توان به این قیمت خرید؟
اگرچه سیستم های مانند پکیچ که هم آبگرم هم گرمایش محیط ساپورت می کنند بین 2 تا 3 هزار دلار ارزش دارند اما کیفیت کار خیلی بهتر از نمونه های رایچ در ایران است هم کل سیستم شامل موتور خانه اصلی و رادیاتورها و اتصالات به این قیمت عرضه می شوند؟
دومین عامل این هدر رفت عظیم باز می گردد به درست نبودن عایق ها در ساختمانهای موجود و حتی ساختمان های تازه ساز؟
در دوران جوانی چند روزی در زمستان شدید قزوین مهمان یکی از دوستان بودم برای مرور و مطالعه کتب درسی کنکور در سال 1356 قبل از انقلاب
در خانه پدری ایشان خانه ای قدیمی با دیوارهای قطور دو لایه با خشت پخته خارجی و خشت خام در لایه داخلی خانه در اوج ده درجه زیر صفر ما هیچ بخاری و وسیله گرم کننده در داخل خانه روشن نکرده بودیم خانه کاملا گرم بود نه شبها و نه روزها نیازی به گرم کننده نبود که هیچ با یک پیراهن نازک درس می خواندیم و گرنه از گرما خیس عرق می شدیم؟
تازه دوستم می گفت ما هیچ گاه بخاری یا کولر در این خانه روشن نمی کنیم فقط در تابستان دو پنجره کوچک شمالی و جنوبی باز می گذاریم.
امروز بحث پیشرفت و استانداردهای پیشرفته و مواد عایقی جدید مطرح هستند اما ما چرا اینقدر عقب نشینی کرده ایم؟
هزینه گرمایش و سرمایش هر آپارتمان کوچک در سال به بیش از سه تا چهار میلیون تومان می رسد .
مقدار عظیمی از این هزینه را در سال می توانستیم حتی با عایق های ارزان گل رس و مشتقات آن صرفه جویی کنیم؟
تازه تاسف بزرگتر اینست که معادل 17 تا سی درصد گاز قبل از رسیدن به منازل و یا محل مصرف صنعتی تلفات دارد از طریق نشت لوله کشی یا نشت از علمک های گاز؟
تا کی باید شاهد این اعمال اسراف گونه هزار هزار میلیاردی بود؟
سفر تاریخی آقای رئیسی به مسکو یک نمایش بازی در شطرنج قدرت جهانی می تواند باشد اما بیش از آنکه به نفع تهران تمام شود به قدرت نمایی پوتین تبدیل شد؟
در واقع این پوتین بود که در هنگامه منازعه اوکراین به غرب فهماند این قدرت نوظهور غیر قابل کنترل ( ایران اسلامی ) در پازل ما بازی می کند ؟
در واقع آقای رئیسی برای این سفر عجله کرد نه قرار داد تحویل سلاحهای خریداری شده آماده امضاء بود و نه قراداد همکاری بیست ساله ایران روسیه
وقتی دو رئیس جمهور ملاقات می کنند که طی آن متن به تصویب رسیده قراردادهای فیمابین آماده باشند و امضاء شوند.
بدون عقد قراداد جدید این مسافرت نمی تواند اهداف مورد نظر ایران را تامین کند؟ در واقع مسافرتی عظیم برای " هیچ " بود؟
بازی روسیه و چین همچنان پیچیده دو جانبه و سیاستمدرانه است هم به میخ چکش می زنند هم به نعل به نوعی بازی می کنند که نه درب را برای طرف غربی آمریکایی بسته باشند نه قول و قرار کتبی به ایران داده باشند؟
بدون شک بازی برجام و تمام تلاشهای دیپلماسی تهران در پازل قدرت جهانی بدون "توان ایران " بدون ثمره خواهد بود ؟
"توان ایران" چیست و کجاست؟
منظور از "توان" یک مجموعه کامل مدیریتی اقتصادی نظامی و دیپلماسی زیرکانه پیوسته و تکمیل کننده همدیکر است که دولتمردان ایرانی باید ایجاد و پیگیری کنند؟
نمی شود در پازل جهانی در شطرنج قدرت لاف گزاف سر داد اما از فراهم کردن نان سر سفره مردم عاجز بود؟
این احمقانه ترین نوع سیاست است که بعضی دارند آن را پیگیری می کنند؟
وقتی مردی نتواند در خانه برای زن و بچه هایش حداقل امورات زندگی حداقل معیشت فراهم کند در خارج خانه هم آسایش و موفقیت نخواهد داشت؟
اکنون اقتصاد کشور در مصیبت بارترین وضع خود در 50 سال گذشته است؟
وضع به جای رسیده است که نهادهای دولتی و شبه دولتی به صراحت به کارمندان خویش می گویند نداریم بروید از مردم بگیرید؟
وقتی دولت از سر و سامان دادن به حداقل ها عاجز است چگونه می خواهد بحرانهای بزرگ کشور حل کند؟
آقای رئیس جمهور حلش کنید نه حل اش باید بکنی شخصا" مسئول هستی به چه کسی فرمان می دهی به آسمان و زمین دیوار ؟
نکند توهم حضزت سلیمان بودن بر شما عارض شده است؟
اقای رئیسی می دانید در این هنگامه سرمای طاقت فرسا زیر صفر اول بهمن رکود اقتصادی بیکاری بی پولی ماموران شهرداری دست فروشان را با فشار قدرت دولتی از کار بیکار می کنند تا رشوه نگیرند اجازه کار نمی دهند؟
تا دولت نتواند یک تسهیل و روانی کسب کار ایجاد کند چگونه می خواهد تولید و صنایع را به کار بیندازد؟
بدون توان مالی چگونه دولت می خواهد ده بحران بزرگ کشور حل کند.
وقت آن نرسیده دست از خام اندیشی اصولگرایانه بردارید هر کس که توان انجام کار و نجات کشور از دست این ده بحران دارد به کمک بطلبید؟
نکند شما هم فرعونی فکر می کنید فرعون بود که می گفت انا ربکم الاعلی؟
چه فرق می کند چه بگوید انا ربکم الاعلی چه بگویید من تمام راه حلها و تمام سیاست ها را بلد هستم هر دو یکی است ؟
شما تا به شکل یک بنده در مقابل ( خدای بزرگ ) یا ( مردم ایران ) زانو نزنید و تقاضایی بخشش و همکاری نکنید راه به جایی نخواهید برد؟
فقط با این روش ها است که می توان یک جالوت نوجوان یا پیر دانایی پیدا کرد تا ده بحران بزرگ کشور حل کنند.
مشارکت عقل جمعی و کمک همگانی رمز خروج از بحرانها است نه چین نه روسیه کلید حل بحرانها نیستند که خود هریک در زمان و مکان خاص خود می توانند برای کشور بحران ایجاد کنند؟
روش بازی با کشورهای بزرگ زمان و مکان بازی و شیوه بازی خود هریک ترفند و ظرایف خاص خودش را دارد که تاکنون توسط شما رعایت نشده است؟
اکنون شکست شما شکست شخصی نیست ؟
کافی است به ده بحران بزرگ پیش رو بیندازید تا بدانید چقدر وضع خطیر و وخیم است ؟
1- بحران کسری بودجه و بدهی عظیم دولتی؟
2- بحران ورشکستگی بانکها و صندوقهای بازنشستگی؟
3-بحران بی آبی
4-بحران فقدان اعتماد اجتماعی ( فقدان مشروعیت دولتمردان ایرانی)
5-بحران پیری جمعیت
6- بحران فقر همگانی و تنزل شدید مصرف مواد غذایی مورد نیاز ؟
7-بحران سوانح طبیعی سیل و زلزله و خسارت عظیم جبران نشده؟
8- بحران بیکاری و نبود امید برای آینده جوانان؟
9- بحران فرار سرمایه ها و مغزها؟
10- بحران اولویت های اشتباهی و مدیریت های بلوفی و وعده های بلامحل؟
آقای رئیسی تمام این ده بحران در صورت حل نشدن دهها بحران دیگر را بوجود خواهند آورد؟
شما هم مسبب این بحرانها نیستید بعضی از آن ها بیش از چهل سال است وجود دارند و اکنون بیشتر عود کرده اند؟
اما چرا روی سخنم با شما است؟
بسیاری از این بحرانها نیاز به رسیدگی فوری و درمان قاطع دارند.
تیم اقتصادی و کابینه شما در عمل نشان داده قادر به حل آنها در کوتاه مدت نیست ؟
قادر نیست بصورت انقلابی مشکلات حل کند فقط دارد پنچر گیری می کند ؟
هر سوراخی که مشکلات بیرون زده دو دستی جلوی سوراخ میگیرد این رویه قادر به حل مشکلات نیست که هیچ خود در دریای مشکلات غرق می شود و شاید هم کشور در مشکلات غرق کند؟
لذا لازم است خیلی سریع تغییر رویه دهید؟
دکتر خاندوزی وزیر اقتصاد در جلسه ای که در دانشگاه قم برگذار شد عنوان کرد هیچ راهکار فوری برای حل مشکلات اقتصادی در کوتاه مدت وجود ندارد تنها راه حل در کوتاه مدت پرداخت یارانه بیشتر است که آن هم فعلا در توان مالی دولت نیست؟
یارانه های که مرتب توسط آقای رضایی معاون اقتصادی رئیس جمهور و دیگران تکرار می شود اما محلی ندارد؟
اگر این سخنان در ابتدای زمستان 1400 جدی تلقی کنیم مفهومش اینست دولت یک عملیاتی در باتلاق را هم بصورت نظری و هم بصورت عملی دارد اداره می کند؟
منظور از باتلاق شدت درماندگی است. وگرنه گزینه های زیادی برای درمان در کوتاه مدت و بلند مدت وجود دارد که دولت برای آن گزینه ها برنامه ای ندارد.
احساس درماندگی و فروماندگی نه فقط در وزارت اقتصاد که در مجلس هم وجود دارد .
مجلس مرتب مصوبات تخصیص پول ارز و بودجه را دارد پیگیری می کند یکی نیست سوال کند از کدام منبع درآمد؟
وقتی به کارمندان معلمان قضات مردم محروم جنوب ایران مرتب تخصیص بودجه را تصویب می کنید ( بودجه ای که وجود ندارد) غیر از روبرو قرار دادن مردم با دولت و حاکمیت چه راهی باقی می ماند ؟
همین امروز 26 دی ماه 1400 پنج و نیم میلیارد یورو برای اشتغال زایی و تولید مسکن تخصیص یافته است؟
اصلا این تخصیص ها ی تخیلی و نجومی به چه منظوری صورت می گیرد؟
برای اقناع رای دهندگان برای آرام کردن دل بچه ها برای سیاسی کاری برای انتشار یک تصویر خوب از مجلس و نمایندگان؟
همه خواب و خیالی است که عالم واقعیت را بخود نخواهد دید؟
مانند معتاد مفلس پیر زمینگیر شده ای که برای پسرش پول ماشین آخرین سیستمی را قول بدهد؟
مانند مصوبات سالهای گذشته که بسیاری هنوز اجرایی نشده است.
آقای وزیر آقای مجلس دولت و مجلس بیش از 28 هزار قانون برای تصدی گری و گرفتن مجوزات کسب کار تولید در چهل سال گذشته تصویب کرده اند که اصلا امکان اجرایی ندارند بسیاری از آن ها؟
حالا چرا این همه پول وعده یا تخصیص می دهید؟
بخش عظیم این مصوبات را که دست و پای تولید و اقتصاد را بسته اند کنسل کنید؟
حداقل این مصوبات که بدون هزینه هستند راست تر و امکان پذیر تر هستند.
اما بسته درمانی کوتاه مدت پیشنهادی
1- کنسل کردن کلیه مجوزات برای شروع کسب کار و تولید به مدت سه سال.
2-معافیت اقتصادی مالیاتی عوارضی بیمه تامین اجتماعی برای کلیه کسب و کارهای جدید به مدت سه سال.
اصلا کسب کار جدیدی در کشور بوجود نخواهد آمد در این بحران تحریم و رکود که دولت عایدی از آن داشته باشد پس بهتر است به مدت سه سال از آن چشم پوشی کند تا حداقل عده ای به اشتغال و نان نوایی برسند دولت هم پس از طی سه سال می تواند کیسه ای برای خود بدوزد
شاید سه سال بعد دیگر تحریم اصلا موضوعیت نداشته باشد که با براه افتادن کسب کار همینطور هم خواهد بود.
3-واگذاری بسیاری از زمینهای خشک و دیم جنوب و حتی کویری مرکزی به صورت اجاره ناچیز به مدت سه سال برای کسب کار و تولید.
یک بیماری عجیب و بخل شدید در مسئولان دیده می شود که هرگز مسبوق به سابقه در ایران نبوده است مانند احساس قدرت کاذب ناشی بر حکمرانی بر یک میلیون کیلومتر مربع اراضی کشور که بدون سکنه هستند مانند حکمرانی بر مور ملخ مارمولک یا در اوج برف بوران سرمای زمستان از یک مشت یخ روی زمین والله این دیگر نوبر است برای بشریت؟
4-منع شهرداری ها و شهرک های صنعتی از افزایش شدید عوارض مختلف بخصوص عوارضی که از ابتدای سال 1400 مصوب شده اند که گاه تا 400 درصد افزایش نرخ به چشم می خورد.
5-ابلاغ قوانین جدید برای ورشکستگی و حمایت دولت از ورشکستگان تولیدی خدماتی و کسبی که در دوسال نیم کرونا به شدت افزایش یافته اند
حداقل معلق کردن احکام صادره به شرط ادامه کار ( فریز سه ساله ) هم برای بخش حقیقی هم برای بخش حقوقی.
6-تهیه و توزیع بسته غذایی رایگان شامل شیر خشک حبوبات چای خشک گندم سیب زمینی مقداری میوه ( تمام آنچه که در انبارهای سازمان های دولتی در حال پوسیده شدن و بدون مشتری هستند )
یک مرض جدید در مسئولان جمهوری اسلامی ایران دیده شده که حتی در حیوانات هم دیده نمی شود؟
یک نوع احساس کاذب مالکیت داشتن قدرت داشتن حفظ پوسیده ها و مرده ها ؟
شیر وقتی از شکار خویش سیر شد طمعه را رها می کند میرود اما مسئولانی وجود دارند که حتی از استخوان های پوسیده شکار دولت حتی محافظت می کنند مانند اموال پوسیده انبارهای تملیکی گمرک ایران یا مخالفت با توزیع سیب زمینی های پوسیده سازمان تعاون روستایی ایران که منجر به بیرون ریختن آنها شد؟
توزیع هر بسته غذایی ولو اندک می تواند حداقل به مدت کوتاهی مرهمی باشد ؟
متاسفانه دولت و حاکمیت به مانند آن اصفهانی شده اند که می گویید پول مگر جان است که آدم بدهد؟ ( قانون مگر جان است که آدم بدهد؟ )
مقداری کوتاه آمدن از قوانین منسوخ غیر لازم می تواند جان بسیاری از مشاغل و اشخاص نجات دهد
اصلا وضع آنقدر شکننده شده که توزیع ته مانده سیلوهای دولتی گمرکی می تواند ده میلیون نفر را سیر کند .
در واقع اغماض و بخشش معافیت دولت قادر به راه انداختن حداقل 2 میلیون شغل ناپایدار اما بدون هزینه خواهد شد.
حتی می تواند باعث رشد اقتصادی بالای پنج درصد در این وانفسای فشار تحریم تدلیس تغافل شود.
بخشی از مدیران دولتی آزاد کردن حریم مقرارت دایره نفوذ خود را با مرگ و برکناری یکسان می دانند؟
مدیریت ارٍث بلامعارض ابدی می دانند برای خویش؟
ولو مدیریت بر پسماند تاریخ گذشته سیلوها و مواد غذایی بی مشتری باشد.
حاکمیت پولی قسمتی از حاکمیت اقتصادی کشور است که دولت ها مجری و قانونگزار آن هستند .
این حاکمیت ها فراتر از دولتها هستند حق و دارایی ملی هر کشور محسوب می شوند ممکن است در یک دوره های مانند تحریم ها این حاکمیت ها مورد هجوم و خدشه واقع شوند اما این یک مسئله کوتاه مدت و گذار خواهد بود اگر دولت مستقر بتواند با اتخاذ تصمیمات به موقع و لازم شرایط گذر از این گردنه های تاریخی را فراهم کند؟
اگر چه خود دولت می تواند با تهاجم دانسته یا نادانسته به ارزش پول ملی خود اولین اقدام کننده بر علیه حاکمیت پولی کشور باشد؟
چاپ پول یا خرج بی حساب از جیب ملت یکی از مصادیق اقدام علیه حاکمیت ملی است که معمولا در ایران با سکوت و رضایت رسانه ها و علمای اقتصاد و حتی خواص به راحتی انجام می شود.
جالب اینجا است که این حاکمیت همزمان توسط دشمن ( آمریکا و محور غربی عربی اسرائیلی ) و دولتهای خودی مورد تعرض قرار می گیرد.
دشمن با آگاهی کامل در یک جنگ روانی شناختی و رسانه ای و دولت های خودی در یک پروسه نادانی و اغماضی و فسادی و راحت طلبی ؟
از دشمن هرجی نیست اما خودی چرا؟
دولت های خودی بطور کلی علاقه دارند به راحتی خرج کنند ( بدون محدودیت ) با دست و دلبازی برای سفرهای استانی هزینه کنند.
همه این هزینه های اراده ای و اجباری از جیب ملت انجام خواهد شد به قیمت گزاف نقض حاکمیت مالی آحاد مردم ایران؟
دولت فکر می کند تغییر قیمت ارز فقط یک تغییر ارزش ریال ساده و گذرا است در حالیکه چنین نیست .
این تعرض به حاکمیت و ارزش اموال ملی است و عواقب آن بسیار شدید و همگانی است .
ظرف چند سال آثار و عواقب بسیار شدیدی روی اقتصاد و 85 میلیون ایرانی خواهد گذاشت؟
سه تا چهار سال دیگر بیش از هفتاد میلیون ایرانی را به فقر مطلق دچار خواهد کرد.
فرق است بین نقض حاکمیت دشمن و تایید رسمی دولت خودی در واقع این حرکت تسلیم شدن به تعرض دشمن و تایید نقصان ارزش ریال برای همیشه است؟
این تصمیم می تواند سالهای بعد با فروکش کردن تحریم ها بگونه ای تخفیف یافته و کنترل شده اتخاذ کرد نه اکنون؟
حفظ ارزش پول ملی یک ایستادگی و مقاومت اقتصادی است .
اگر چه اصول گرایان یک کینه تاریخی از این قیمت گذاری ریالی ارز در دولت روحانی دارند و خیلی اصرار دارند این قیمت و آثار دولت روحانی را پاک کنند من از این تصمیم دولت روحانی دفاع نمی کنم اصالت این تصمیم به سرگردانی دولت روحانی بر می گردد.
اما این وضعیت ارث پدری و خانوادگی برای دولت جدید و ملت ایران است.
دولت سیزدهم صفر اینکه با این تصمیم موافق نیست دلیل نمی شود گلنک بردارد و این خانه نیمه را تخریب کامل کند؟
من حذف ارز ترجیحی را تجاوز آشکار به پول ملی و ارزش های مالی کشور می دانم که با هیچ روشی قادر به جبران ضرر و زیان آن نخواهیم بود.
وجود ارز 4200 تومانی در بودجه دفاع از ارزش ریال خواهد بود ولو دولت با این نرخ به هیچ واردکننده ای ارز پرداخت نکند.
و خود در واردات دولتی دارویی و غذایی استفاده کند.
مشکل اینجاست که دولت ارز 4200 تومانی را حذف کند تازه اول مشکل است خوب نرخ جدید چند است؟
23 هزار تومان این یک افزایش 600 درصدی در ارزش گذاری خواهد بود .
که مبنای پائینترین نرخ دولتی ارز قرار خواهد گرفت؟
پیغام این تصمیم برای بازار و مردم این خواهد بود که نرخ دولتی ارز 23 هزار تومان است و قیمت پائینتر امکان ندارد.
پس نرخ ارز بازار آزاد چقدر است؟
فقط اعلام این تصمیم به منزله انفجار قیمتها خواهد بود.
انفجاری که باعث افزایش شدید قیمت ها خواهد شد و بیش از هر کسی خود دولت را افزایش شدید هزینه ها و کسری بیشتر بودجه دچار خواهد کرد ؟
حتی دولت قادر نخواهد سال 1401 را با بودجه مصوب به آخر سال برساند .
لذا همین تصمیم دولت را از لحاظ بودجه ای و کسری آن ویلچر نشین خواهد کرد؟
بجای این همه لجاجت و اصرار برای تغییر پایه پولی کشور بهتر است دولت در فکر ایجاد درآمد جدید برای هزینه باشد؟
نه اینکه تنها فکر کند محدود ارز موجود خود را به بالاترین نرخ ممکن بفروشد؟