مشکل اصلی اینجاست که راهبرد های دفاعی ایران بر اساس این تحلیل بنا نشده که باید بازدارندگی کامل ایجاد شود .
بازدارندگی که حتی دشمن فکر حمله به ایران در سر نداشته باشد تا چه رسد به اینکه تهدید کند یا نمایش نظامی در خاورمیانه بپا کند؟
بعضی از گزاره ها حاکی از این است که اگر دشمن حمله کند ما جاره سازی خواهیم کرد.
این مفهوم می رساند که عمق " بازدارندگی " برای سیاست گذار دفاعی کشور تبین نشده است درک نشده است.
در عرف سیاسی تعریف می شود
بازدارندگی را بهطور کلی میتوان «استفاده یک طرف از مجموعهای از تهدیدها برای قانع کردن طرف دیگر به عدم انجام یک عمل نامطلوب»
حتی کلمه نامطلوب مسائل اقتصادی و رسانه ای را هم شامل می شود که هر روز برای ایران خط و نشان می کشند.
بدون شک کشور نیاز به زرداخانه عظیم اتمی موشک های قاره پیما زیر دریایی اتمی و انواع سلاحهای مناسب تهدیدات دارد.
حالا بمب اتمی حرام است خوب مشکلی ندارد بمب های هیدروژنی (هیدروژنی غیر هسته ای ) یا نوترونی یا پلاسمایی که وجود دارند و حتی سلاحهای کوانتمی می توانند این خلاء را پر کنند.
باید کشور هر چه زودتر به بازدارندگی کامل نائل شود. وگرنه تهدیدات روند افزایشی و حتی خطرناکی را بخود خواهد گرفت.
اصولا جمع فرماندهان سیاست گذار دفاعی ایران بازماندگان جنگ ایران و عراق هستند و قدیمی بیشتر هم بازنشسته هستند آن ذهنیت جنگ 37 سال پیش با جنگ های کنونی بسیار متفاوت است.
اصلا ما همانموقع هم مشکل داشتیم سیاست گذار دفاعی لشگرهای بسیج با کلاشینکوف در مقابل هواپیما تانک موشک اسکاد بمب شیمیایی و دوشکا های عراقی قرار داده بود
خیلی تمسخر آمیز است که درمقابل تهدید فرا زمینی همچون B2 و سلاحهای متعارف و غیر متعارف آمریکایی ما موشک اسکاد در راهپیمایی 22 بهمن به نمایش بگذاریم
این کار درست مانند این است که شما در مقابل تانک T72 روسی یک تفنگ برنو پنج تیر به نمایش بگذاری تمسخر آمیز نیست حق دارد ترامپ دهانش را تا بنا گوش باز کند و بخندد و تهدید کند.
اگر در میدان آزادی بمب اتمی یا هیدروژنی به نمایش گذاشته بودید باز هم این عکس العمل وجود داشت؟
حالا بمب اتمی حرام است عیبی ندارد بمب های غیر هسته ای فوق انفجاری یا بمب های خلاء فضا انفجاری ( هوا سوز) که مشکل شرعی ندارند .
بگذارید باز کنیم مشکل عدم فهم عده ای را که درک نکردند چه شده است.
دشمن با بمب های سنگر شکن بونکری به تاسیسات اتمی ایران حمله کرده در جنگ 12 روزه و اگر سیستم بتونی و محافظ تاسیسات اتمی ایران در آن مرحله مقاومت نکرده بود اینک تششعات اتمی سرتاسر ایران نه حتی تمام کشورهای همسایه را مورد هجوم قرار می داد.
تا شعاع 300 کیلیومتری هیچ زنده ای باقی نمانده بود یا اگر زنده بود بتدریچ از بین می رفت .
تا کنون در تاریخ 300 ساله جنگ های مدرن حمله به تاسیسات اتمی انجام نشده بود حتی خونین ترین دشمن ها اینکار نکرده بودند پس در درنده خویی دشمن شکی نیست در نزدیک بودن خطرهای مشابه هم شکی نیست .
پس چگونه است که برای ساخت سلاح های فوق سنگین و بازدارنده اقدامی نشده است؟
تغییر سیاستهای دفاعی یک لازمه غیر قابل شک است و کسانیکه در این امر تعلل کنند مرتکب خطایی هزار ساله خواهند شد
خطایی بسیار راهبردی و غیر قابل بخشش ما قریب 450 سال است از دشمنان ایران در زمینه تکنولوژی و ساخت سلاح عقب تر بودیم به همین خاطر مرتب شکست و زیان تحمل کردیم اینک که امکان مقابله و ساخت داریم تعلل خیانت به هستی و کیان کشور است.
بدون داشتن سیاست های راهبردی جدید در دفاع امنیتی هم در داخل هم در مقابل هجوم خارجی یک بازنده بزرگ تاریخ خواهیم بود که هیچ بلکه امکان دارد جان و نفوس 90 میلیون نفر را با مرگ روبرو کنیم.
جمع کنید بازی ؟ ( اینجا جای ریسک روشن بازی در آوردن و حتی بازی شرع نیست در حالیکه شرع خود چراغ سبز داده است نه آقایان شک دارند یک اجماع 50 تا صد نفری از مجتهدین کامل جمع کنید فتوای اجماع بگیرید)
تنها راهبردهای دفاعی کشور در زمینه هجوم خارجی نیست که باید بطور اساسی دگر گون شود.
دو سال پیش در آغاز جنگ لبنان و غزه در راهبرد 598 بررسی کردم که اسرائیل به ایران حمله خواهد کرد باید دکترین دفاعی تغییر کند چون مداخله آمریکا اجتناب ناپذیر خواهد بود. ( از آنچه پیش بینی کرده بودم بیشتر اتفاق افتاد نه کمتر اما همان موقع هم افاضل این مقاله را داستان سرایی دانستند )
اما سیاستهای راهبردی دفاعی امنیت داخلی چرا باید تغییر کند ما همانطور که ماهیت کنونی آمریکا و اسرائیل درک نکردیم
ماهیت شورش داخلی دیماه 1404 را درک و تحلیل درست نکردیم؟
یک عده بچه کارشناس آما پیرمرد در تلویزیون جمع کردند آخر هم یک نفر نتوانست درست تحلیل کند شورش 18 و 19دیماه را؟
این شورش دیماه دقیقا همان کودتای اراذل و اوباش بود در تیرماه سال 1332 در ایران دقیقا همان استراتژی همان سلاحها همان شگردها همان روش ها.
آن موقع آمریکایی ها تحلیل کرده بودند اگر اراذل اوباش همراه ارتش بریزند بیرون و خشونت زیادی از خود بروز دهند مردم به خانه ها فرار خواهند کرد و گوشه نشینی خواهند کرد .
درست در همان کودتا هم فاحشه ها چاقو کش های چاله میدانی با شعارهای بسیار زشت و دشنام بسیار زشت تر به بخیایان ها آمدند حتی شعار می دادند تکه پاره ات می کنم قیمه قیمت می کنم و چنین هم کردند.
خشونت بی پایان جمله سفیر انگلیس بود برای ترمیم زخم ؟
این بار هم همان عناصر با همان شگرد ها به میدان آمدند .
در سال 1332 مردم و دولت وقت به خانه ها گریختند و شد آنچه نباید بشود اما در دیماه 1404 مردم بخصوص بسیج و سپاه پاسدران ایستاد با دست خالی هم ایستاد اگر چه عملکرد بعضی از یکان های انتظامی و فراجا هم قابل تقدیر است اما با مشکل شناختی که در شورای امنیت ملی ایران و شورای تامین شهرستانها و استانها بود .
تلفات بشدت بالا رفت این چگونه راهبرد دفاعی داخلی در مقابل شورش های مسلحانه است که نیم ساعت قبل کشتار 18 دی ماه در ساعت هفت بعد ازظهر تشکیل و توصیه به مدارا کند؟
خیلی سطحی نگری و بی اطلاعی بود باید همه اعضاء چنین تصمیمی مورد سوال واقع شوند تنبیه بر کناری پیش کش سوال که جای تاکید دارد.
اگر این شورا ها به موقع عمل وتصمیم گرفته بودند این شورش با پانصد تلفات جمع می شد آن بیشتر از طرف شورشیان کودتا گر نه از طرف بسیج و سپاه پاسداران 3 هزار نفر شهید و جانباز کامل روی دست کشور گذاشته شود.
در بعضی مناطق در همان ابتدای کار بسیاری از نیروهای بدون اسلحه یا مصدوم یا مجروح کامل یا صحنه را کامل ترک کردند و 30000 هزار همت زیان انباشته با تلفات شدید به کشور تحمیل شد.
کدام آدم ساده لوحی بر این تصمیم صحه می گذارد؟
اگر نبود عملکرد بسیج در بحرانی ترین شرایط این شورش بسیاری از شهرها سقوط راتجربه می کردند؟
بعضی مواقع بسیج مجبور شد حتی از مقام دستور دهنده سرپیجی کند تا تسلط را حفظ نماید.
کدام دستور العمل امنیتی اجازه چنین اشتباهات بزرگ را می پذیرد؟
همان موقع که فززند خلف محمد رضا فرمان فراخوان و تمرد و شورش صادر کرد باید یکانهای کاملا مسلح راهی شهر ها می شدند تا فاجعه مشهد پیروزی تهران پاسداران شریعتی و ... روی نمی داد .
نیروی مسلح با اختیار کامل فرمانده حاضر در میدان .
این قانون شورش ها است حتی در دنیای بسیار متمدن غرب ؟
اما اینجا داستان بسیار غم انگیز است از خون چه کسی مایه گذاشتید؟
اگر نبود بسیج سپاه پاسداران امروز دشمن جشن پیروزی در ایران گرفته بود.
این داستان خدشه و کاستی شورای امنیت ملی و شورای تامین ها برای بار چندم برای کشور هزینه ساز شد
بارها در جنگ غزه گفتم ( مکرر ) باید برای دفاع از لبنان و غزه ایران همان ابتدا باید خیلی سنگین موشک بزند و گرنه دچار آسیب و حمله واقع خواهیم شد قبل از ترور سی حسن نصرالله بارها هشدار دادم آقایان یا سکوت کردند یا پیغام دادند ساکت باش ؟ چه شد ؟
فردا چه خواهد شد فردا هم با این تعلل ها باید شکست های بیشتری شاهد باشیم؟
تا کی کشور باید ضرر و زیان حضور افراد اصلاح طلب شکاک در شوراهای امنیتی باید بدهد.
حالا بالا ترین مقام اجرایی کشور دادید به ایشان بس است جمع کنید این بازی احمقانه را بیم بر باد رفتن ایران 7000 ساله میرود جمع کنید روشنفکر بازی جمع کنید .
اگر ایران شکست بخورد در هم پیچیده شود تا هزار سال به احدی اجازه داده نمی شود حتی بگویید بسم الله رحمان رحیم ؟
اگر خدای ناکرده تصمیمات نابخردانه و غیر منطقی شما موجبات ضرر و زیانهای بسیار عظیم شود شما پاسخگو هستید.
تاکنون که چنین شده است.
در سپر دفاع اقتصادی ایران حفره های بزرگی دیده می شود که بیشتر حاصل عدم آگاهی و اقدام داخلی است تا تحریم ها شاید حتی بشود گفت حفره های است که بوسیله مسئولان ایرانی ایجاد شده به بهانه مبارزه با تحریم اما در واقع خیانتی است در پوشش دفاع ؟
اولین حفره در اقتصاد کشور سیاستهای انحصار گرایانه است که در راس وزراتخانه های اقتصادی واگذار می شوند امتیازاتی که برای خواص در نظر گرفته می شود برای توزیع رانت ها برای سرقت و حتی چپاول سرمایه ها ملی و مردمی این روش اصلی ترین سیاست اصلاح طلبان بوده طی سالیان دراز حکومت شان تیول داری کردند یا خویش سپاری؟
حالا ممکن عده ای اعتراض کنند این حرفها را می زنند اما درست نیست دلیل تجربه حاضر شاهد مستقر و جاری
دولت آقای پزشکیان 5 میلیارد دلار از صندوق ذخیره ارزی را تخصیص داد به ایجاد نیروگاههای خورشیدی و متاسفانه تمام این پول در اختیار جناح اقایان قرار گرفت در عمل بجای 50000 هزار عدد نیروگاه خورشید مردمی این پول در موارد دیگر هزینه شد.
تا کشور همچنان در معرض کمبود برق بسر برد نه نیروگاه های مژده داده شده ساخته خواهد شد نه کمبود انرژی برطرف می شود در آینده نزدیک؟
شاید بشود گفت این مسئله بزرگترین اختلاس طول تاریخ جهان بخود اختصاص داده است چون در دنیا هم سابقه ندارد چنین ارز هنگفتی به عده تعلق گیرد حتی در آمریکا با بودجه 3 تریلیون دلاری سالانه شما نمی توانید 200 میلیون دلار اختصاص بودجه پیدا کنید که بدون حساب کتاب و بدون اصابت نسبی به هدف هزینه شده باشد.
حالا این مبلغ اضافه کنید به تنگدستی و قلت منابع ارزی و ریالی کشور حتی برای دارو بعد ببینید عمق فاجعه چقدر است.
این مدیون ساده لوحی آقای پزشکیان و زیاده طلبی اطرافیان ناصالح و وزیران جناحی است.
این وسط قوه قضائیه هم رفته گل بچیند .
مشکل تنها ایجاد نیروگاه خورشیدی نیست که کانالیزه و اختصاصی می شود از دیر باز در ایران همه اقلام بدست خواص منوپل
شده است انحصار دردی جانکاه بر سینه زخمی اقتصاد ایران است که در همه اقلام رخنه کرده است حتی لوبیا یا حبوبات یا بدترین و کوچکترین اقلام هم در انحصارهای خاص وارداتی تولیدی و ایجادی قرار گرفته اند.
دومین حفره اقتصادی در مسئله ارز است کشوری که با کمبود ارز روبرو هست باید هزینه های ارزی خود را مدیریت و محدود کند اما آقایان از ثروتمندان و نفوذ داران خجل هستند نمی توانند به اینان نه بگویند.
کشوری که از قلت منابع برای دارو برای اقلام اساسی غذایی در رنج است سالی بیش از 20 میلیارد دلار از منابع ارزی رسمی خودش را برای ورود کالاهای مصرفی و تجملی و حتی غیر لازم هزینه نمی کند .
از سال 1397 تاکنون بیش از 200 میلیارد دلار خودرو های لوکس مبلمان خارجی لوازم آرایشی و حتی غذای سگ وگربه وارد نمی کند آن هم با ثبت سفارش و از مجاری رسمی کشور در بعضی سالها مقدار این واردات بیش از 34 میلیارد دلار بوده و بخصوص تا سال 1400 حداقل یکصد میلیارد دلار هزینه شده است این آمار رسمی گمرگ ایران است که حتی در سایت رسمی ثبت شده است؟
باید برای مدیریت هزینه کرد. دولت یک لیست اقلام ضروروی برای واردات روی میز بگذارد
در صدر لیست مواد غذایی و قطعات یدکی و ماشین الات کشاورزی و صنعتی قرار گیرد بخصوص برای صنایع دارویی و غذایی کشور.
اما پرده دوم کمبود ارز ایجاد محدودیت های مالیاتی عوارضی سیاستی برای صادر کنندگان کالا و خدمات بوده است به شکلی که این گروه تحت بیشترین فشار قرار گرفته اند چون نرخ ارز در حال افزایش بوده و این گروه بازرگانان بیش از بیش مورد بی مهری قانونی بودند.
اولا دولت فشار مالیاتی تحت عنوان صادر کننده و یا انتظارات شهرداریها شرکت های صنعتی و عوارض خروجی مصیبت های قابل جلوگیری هستند که اینک وجود دارد.
در حالی بازرگانان کوچک و خرد تحت بیشترین فشار قرار گرفتند برای بازگشت ارز هولدینگ های بزرگ و شرکت های بزرگ از بازگشت ارز خودداری کرده و می کنند و مرتب تعهدات خود را به تاخیر می اندازند.
دو سال بیش در راهبرد شماره617 تشریح کردم که ادامه سیاستهای نابخردانه در ارز موجب کمتر شدن صادرات و کمبود شدید تراز تجاری کشور خواهد شد.
گوش شنوایی نبود فقط اتهام نادانی بیسوادی کم اطلاعی و عدم انعکاس و حتی دشنام دولتی ها نصیب من شد
اینک دولت هر دو را تجربه کرده اما از بازی باخت دست بردار نیست بازی نرخ گذاری کمتر ارز صادر کننده و فشارها ادامه دارد.
آیا روزی می رسد که مسئولان بخاطر اشتباهات محاکمه شوند حتی مجازات نه مقصر شناخته شدن هم خود تنبیه بزرگی است.
اما پیشنهاد های برای افزایش مکرر صادرات و ارز ناشی از آن .
پیشنهاد اول دادن تخفیف 25 درصدی برای تجاری است که ارز خود را کمتر از 60 روز به کشور باز گرداند.
دوم پیشنهاد تخفیف 15 درصدی برای بازرگانانی که زیر سه ماه ارز ناشی از صادرات باز می گردانند.
سوم توصیه می شود به بازرگانان بخش خصوصی که کالاهای غیر خوراکی و تولیدی بخش خصوصی به استثناء محصولات نفت و گاز و مشتقات آن اجازه داده شود ارز خود را بدون محدودیت سقف ریالی به فروش برسانند.
و محدودیت فروش و نرخ گذاری مخصوص شرکت های پتروشیمی و هولدینک ها و مس باشد.
چهارم پیشنهاد معافیت های 30 درصدی برای کل مالیات وعوارض بازرگانان صادر کننده و شرکت های مربوطه ایجاد شود.
پنجم پرداخت تسهیلات بانکی بهتر به صادر کنندگان می باشد.
ششم کوتاه و کم کردن موانع گمرگی برای صادرات می باشد همینطور امتیازات داخلی از جمله معافیت های 30 درصدی در عوارض ساخت بنا چه برای محل کار چه برای مسکن و معافیت های گوناگون صنفی جوازی تمدید کارت بازرگانی .
این تسهیلات کوچک می تواند دوباره سیل عظیمی از صادرات مجدد در کشور و ایجاد کند تا درست در اولین سالگرد ایجاد این تخفیفات و تسهیلات شاهد افزایش 20 میلیارد دلاری صادرات ایران باشیم.
سومین حفره بزرگ در اقتصاد ایران اشتباه مکرر در افزایش بی ضابطه نرخ مالیات بوده احمقانه است اما اتفاق می افتد آن هم هرسال در حالیکه دستمزدها کمتر از تورم سالیانه افزایش می یابند اما نرخ مالیات ها بیشتر از تورم سالیانه بوده است؟
سال گذشته 60 درصد افزایش مالیات داشتیم در حالیکه حقوق ها 34 تا 38 درصد افزایش یافتند.
گویی سیاست گذار کور مال کور مال حرکت می کند این قیچی افزایش بیشتر از تورم در حال رکود می تواند بسیاری از واحدهای کسب کار های کوچک درو کند.
و کشور هم در زمینه اشتغال هم در زمینه کوچک تر شدن کیک اقتصاد به فشار بیشتر تحریم وادار کند که کرده است.
افزایش بیشتر مالیات در حالیکه مودی های مالیاتی محدود هستند می تواند به انفجارهای شورش مانند منجر شود که شده است .
افزایش مالیات می تواند بیشتراز گذشته اقتصاد کشور در رکود و بیکاری غرق کند لذا راه حل مناسبی برای اکنون نیست.
فرض بر این بگذارید شما رئیس یک اداره کل مالیاتی استان الف هستید وقتی برای شما بخشنامه می شود مالیات دریافتی استان شما باید از 200 همت به 300 همت برای سال جدید تغییر یابد. آیا غیر از اضافه کردن پایه مالیاتی 36000 پرونده موجود چاره دیگری هم دارید .
پاسخ مشخص است خیر یا استعفاء و عقب نشینی که در ادارات ایران تقریبا غیر ممکن است چرا عقب نشینی غیر ممکن است چون به بی عرضه بی لیاقتی متهم می شوید یا اینکه این اتهام بپذیرید و عقب نشینی کنید لذا بعنوان کارمند در همان اداره بخواهید باقی بمانید با تبعات بسیار گسترده و نا مطبوع روبرو خواهید شد اول احترام شما از بین خواهد رفت دوم مرتب مورد هجمه شغلی و ترفیعی قرار خواهید گرفت گاهی به پست ترین شغل ها رهنمون می شوید چون رئیس جدید همواره از شما بیم و ترس دارد نکند دوباره تهدیدی برای سمت من باشد .
داستان پیچیده تر از کلمات است .
لذا عقب نشینی وجود ندارد یا انتحار یا ادامه که ادامه همواره تنها راه موجود است.
حفره بزرگ آخر شوک های سهمگین به اقتصاد ومعیشت مردم و کشور است اگر چه حفره های دیگری هم وجود دارن اما امروز قصد نداریم آنها را بررسی کنیم .
این حرکت شوک درمانی میراث شومی است که از دوره ارز 4200 تومانی باب شد در واقع دولت روحانی ابداع کرد چنین حرکت خطرناکی را هم در بالابردن قیمت بنزین هم در مورد قیمت ارز گویی مسئولان فعلی از روی دست روحانی دارند مشق نویسی می کنند. درس پس می دهند.
متاسفانه در سیستم اقتصادی ایران شاهد یک فلج فکری عملیاتی در تمام مسئولان رده بالا کشور هستیم که بیشتر از هم اقتباس می کنند و با ابتکار و راه حل جدید روبرو نیستیم ترس از شکست ترس از عقب نشینی ترس از دست دان سمت ها یک انجماد سخت عدم تصمیم گیری و راه حل جدید درست کرده است که غیر قابل باور اما اتفاق افتاده ساخته است.
رئیس های جدید همان روش های قبلی ادامه می دهند همان حرفها را تکرار می کنند .
عافیت طلبی ریاستها نزدیک به بازنشسته بودن ریاست های اصلی عامل دیگر بوده و هستند.
فقط در شوک درمانی اخیر دولت ظرف دو ماه پول ملی کشور تا اینجا صد در صد ارزش خود را از دست داده است.
اولین اقدام دولت باید متمرکز باشد بر ای شکستن تحریم داخلی شکستن دیوار سودجویی داخلی این کار نه با فشار تعزیرات که باید با فشار قانونی و ایجاد تسهیلات ابتکار انجام گیرد .
تحریم داخلی چیست؟
این مجموعه از عواملی است که باعث شده قیمت مواد غذایی بخصوص حبوبات 5 برابر قیمت حبوبات در بازار جهانی باشد.
حتی به نرخ بازار آزاد کنونی.
شکستن این نرخ ممکن و شدنی است بشرطی که دولت شروع کند نحوه کار این است که دست از انحصار بردارد
و اعلام کند ورود حبوبات بدون ثبت سفارش با تخفیف گمرگی و موانع مختلف آزاد می شود.
حتی به گمرگ بخشنامه شود حبوبات را بدون کوچکترین اتلاف وقت ترخیص و راهی بازار کند سقف واردات ازاد اعلام شود حتی ورود یک کیسه تا چند صد تن هم آزاد اعلام شود.
به صفر رساندن عوارض ورود و حتی حذف ارزش افزوده می تواند سقف قیمت این کالا را در بازار به نصف کاهش دهد این روش پیروزی بزرگی برای دولت خواهد بود اگر نظیر این روش برای سایر مواد غذایی هم اعمال شود بزودی شاهد ریزش قیمت های مواد غذایی زیادی خواهیم بود امید است که مورد توجه قرار گیرد.
اما ایران قادر است تولید گندم و نهاده های دامی و حبوبات در داخل با یک انقلاب کشاورزی رقم بزند بشرطی که مسئولان
کشور یک نگاه بسیجی به روستائیان داشته باشند
حتی در عین خشکسالی ما با آموزش همگانی با بسیج امکانات کشور در روستا ها و حتی حومه شهرهای کوچک قادریم بیست میلیون تن تولید گندم جو ذرت و حبوبات در کشور به 50 میلیون تن ظرف دوسال افزایش دهیم.
قبلا پیشنهاد داده بودم یک شبکه تلویزیونی آموزش کشاورزی یک آموزش کامل گلخانه ای می تواند تولیدات کشور در این زمینه به دونیم برابر برساند
امروزه در اروپای شرقی کشت گلخانه ای ذرت انجام می شود همینطور حبوبات و سویا بطور کلی افزایش محصول در یک گلخانه تا بیست برابر کشت در سطح زمین میسر شده است.
گلخانه های کوچکی امروز در هلند وجود دارند که با مصرف آب به میزان یک بیستم روش های سنتی تا 750 تن محصول برداشت می کنند .
حتی امروز گلخانه های در شرق اروپا وجود دارد که بدون سیستم گرمایشی 9 ماه از سال در سرمای تا صفر درجه محصول عالی تولید می کنند فقط سه ماه یخبندان تولید متوقف می شود و فقط خزانه داری در محیط های دو و سه پوششه انجام می شوند.
این سیستم برای ایران که در فشار سیاسی و اقتصادی قرار دارد بسیار راه گشا خواهد بود
یکی از ابزارهای هجوم دشمن به ایران رسانه ها و شبکه های اجتماعی بوده است. امروز ایران تحت شدید ترین حملات رسانه ای و شبکه های اجتماعی در طول تاریخ بشر بوده است تا کنون سابقه نداشته است که برای یک جمعیت 90 میلیونی که یک درصد جمعیت جهانی را هم شامل نمی شود بیش از 55 هزار میلیارد دلار هزینه تبلیغات کنند. ( آقای حسن حسن زاده آمار فرمانده سپاه تهران)
یعنی معادل 11 درصد کل هزینه تبلغات در جهان؟
ایران به عنوان یک فرهنگ تمدنی اعم از اسلامیت ملیت و ارزش ها و باورهایش تحت شدید ترین هجوم تاریخ 7000 ساله خود قرار دارد.حتی بدتر از حمله مغول و اسکندر در شدت و وسعت و حتی قساوت دشمن هیچ شکی وجود ندارد.
اینک نزدیک به 900 رسانه که در آنها 300 عدد رادیو و تلویزیون و سایت های رسمی دولت های متخاصم وجود دارد شبانه روز برای ایران برنامه سم پاشی دارند.
بلاشگ کشوری که این همه مورد هجوم قرار گرفته باید برای خود سیاستهای دفاعی موثر و مقتضی را اتخاذ کرده و اجرایی کند.
اما این دفاع بشکل ناقص غیر عقلانی غیر حرفه ای و حتی بدبختانه با نیروهای مشکوک و مردد دارد انجام می شود.
فرماندهی این دفاع فرهنگی و تمدنی کجا است چه کس یا کسانی این سیاستها را تدوین کرده و ابلاغ میکنند.
با کمال تاسف گزارش میکنم خاکریز دفاعی و فرمانده متشکل منطقی خاصی وجود ندارد .
مانند اوایل جنگ ایران عراق هر دسته محلی یا حتی انفرادی در گوشه ای مشغول دفاع غیر موثر است اولا تغذیه فرماندهی بودجه ای و حتی ارشادی وجود ندارد.
متاسفانه ایران در معرض تهدید نتوانسته است یک سیاست درست پیش بگیرد تعریف کند حتی از وجود و بکار گیری لایق ترین فرماندهان و دانشمندان موجود خود هم محروم است.
چون مشتی بی سواد نوعا فاسد سمت پرست سمت های موجود تصرف کرده و از انعکاس نظرات مدیران و متخصصان موجود هم خودداری می کند.
و نه تنها سیاست شایسته نگاری منظور نشد بلکه اصلا خویش نگاری فاسد نگاری جناح نگاری سکه رایج است.
یک مشت نادان ناوارد بی فکر بر اصلی ترین سیاستهای رسانه ای اقتصادی کشور مستولی شده است و به اسم خدمت بالاترین حقوق و امتیازات را به جای طبقه فرهیخته و لایق بنام خود سند زده است.
حتی حاضر نیست در بدترین شرایط مسئولیت پذیری از خود نشان دهد و اقرار به شکست یا استعفا کند.
شاید بشود گفت بیش از نیمی از خون کشته شدگان کودتای خیابانی اخیر به گردن مسئولان رسانه ای کشور بوده است.
مسئولانی که اسم رسانه ملی را با خود به یدک می کشند اما در عمل رسانه شهری یا محلی و حتی روستایی هم نیستند .
یعنی تعداد کارشناسان این رسانه اینقدر محدود و هم فکر است که می شود گفت حتی در یک روستا هم نظیر آن وجود ندارد بالاخره در یک روستا هم عده ای مخالف نظرات کدخدا و مسئولان هستند .
در رسانه ملی همه کارشناسان عین هم فکر می کنند از یک الگو پیروی می کنند و همگی بدون فکر کردن حرفهای هم تکرار می کنند.
سوال من این است در این رسانه ملی جای ملت کجا است؟
اصلا غیر از شما انتخاب شدگان سفارش شدگان نادانی زده مثل بیماری طاعون زده ( طاعون فکری ) کس دیگری نیست که نظرات خود را در رسانه مطرح یا اعمال کند.
دقیقا مثال این موضوع می توانید در شبی که اسد در سوریه سقوط کرده بود دید .
در حالیکه دمشق فرو ریخته بود صدا و سیما آقای لاریجانی در قاب میز مذاکره بعد خبر رو در روی مردم قرار داده بود و ایشان سخن از محکم بودن دفاع دمشق و اسد داشت افسانه سرایی می کرد مردم امن امان است بروید بخوابید هیچ خبری نمی شود.( از آن برنامه احمق تر هر روز دارد در سیما تکرار می شود اقتصاد این است رئیس جمهور این است الا ماشاالله)
اصلا بیاید مانند این شبکه های اجتماعی به هر نفر از ملت اجازه بدهید در موضوعات مختلف 2 دقیقه ( در شبکه های اجتماعی مثلا 30 لغت به هر شخص اجازه نگارش می دهند نظراتش را بیان کند) نظرش را راجع به حاکمیت راجع به اقتصاد راجع به سیاست حتی امنیت ارائه دهد حتی سانسور هم نکنید این مسئله نشان خواهدداد مردم چگونه فکر می کنند حتی به مسئولان هم نشان خواهد داد که تفکرات در جامعه چگونه است .
مگر نه اینکه امامین انقلاب اعتقاد به بسیج مردم و رای مردم دارند اگر در شبانه روز اجازه بدهید هر کس نظر دو دقیقه ای بدهد در طول 24 ساعت بیش از 700 نفر می توانند نظرشان را عرضه کنند .
بعد هم می توانید بهترین ها انتخاب کنید در یک برنامه بزرگتر و بیشتر مثلا 15 دقیقه ای بهتر از نظرات برتر برخوردار شویم.
چرا فکر کردید این تریبون ملی ارثیه پدری شما است برای انحصار و احتکار و انکار واقعیات آن هم بنفع مسئولان اختلاس گر نه بنفع جامعه ملی و اسلامی چه عیبی دارد در یک برنامه عمومی بر علیه مسئولان مردم استدلال کنند حتی اگر آن مسئول رئیس جمهور باشد.
بارها گفتم سیاستهای رسانه ای کشور ناقض حق شهروندی و ملی است .
بارها گفتم اقتصاد کشور اشکال دارد یکی از وظایف اصلی رسانه ملی ارائه راه حل به جامعه و مسئولان است.
اگر مسئولان شبکه های مختلف از جمله افق راهبرد نصرالله میزگرد بعد از خبر شبکه اول و حتی شبکه قرآن و.....
توانسته بودند راه حل های موجود و انتقادات اقتصادی مختلف را بعنوان راه حل ارائه دهند و دولت یکی را انتخاب و عمل می کرد شاید حتی شورشی رخ نمی داد .
همه می دانیم ریشه این شورش ها از اقتصاد است برای همه مسئولان این برنامه ها پیام دادم اقا بیاید این مشکل مطرح کالبد شکافی و راه نمایی کنید. هیچ یک تمکین نکردند؟
هیچ یک محال هم نکردند آقایان می ترسند اگر سیاستهای دولت در ارز یا اقتصاد به نقد بکشند جایگاه خودشان را ازدست خواهند داد یا توبیخ خواهند شد.
اصلا باید فرهنگ جامعه تضمین شغل و تضمین انتقاد کنندگان داشته باشد مانند اروپا و آمریکا که کم و بیش رعایت می کنند.
خوب نتیجه اینهمه کتمان نادیده نگاری چه شد.
شد یک شورش خیابانی که رکیک ترین الفاظ و شنیع ترین اعمال مرتکب شوند.
بهتر نبود بسیاری از این افکار در جمع آرام رسانه ای مطرح و حتی مسئول مربوطه دفاع خودش را ارائه می داد .
حداقل این کار این بود که عده بیشتری نظر می دادند عده منحرف شدگان کمتر می شد .
امکان مطرح شدن افکار فراهم می شد.
این افراط شما در انعکاس نظرات شد تفریط خشم خشونت در جامعه با گول خوردگی جوانان زیر بیست سال که در یک حرکت گودتای خیابانی همراه شوند این جوانان 13 تا بیست ساله بدون اطلاعات لازم اقتصادی سیاسی علمی صرف گفته دشمن به خیابان بریزند و قرآن مسجد و رهبر کشور مسئول این خرابی ها بدانند و دست به تخریب بزنند .
قسمتی از این خشم بیرون ریخته برای این است که به اجازه داده نشد است بیاید نظرات خود را مطرح کند به محک بگذارد اگر در مدرسه در جامعه در رسانه نظراتش را عنوان کرده بود این غافلگیری وجود نداشت
طرح این مسائل قبل از تجمع آنها پشت سد انکار و کتمان می توانست حداقل ذهن مسئولان تصمیم گیر روشن کند که با چه جامعه ای روبرو هستیم .
رسانه امروز به مانند یک خورشید درخشان می تواند راهنمای ملت باشد در اقتصاد در سیاست در تحصیل در اجتماع در هدایت افکار حتی می تواند به عنوان یک صوت زن اختلاس و فساد عمل کند .
به زدودن بی لیاقتی بی سوادی بی فکری مسئولان پایان دهد.
رسانه می تواند آینه جامعه باشد هر چه هست منعکس کند می تواند راه حل ها رانشان دهد می تواند اغراض نشان دهد می تواند کاستی ها را نشان دهد حتی می تواند بعنوان یک دانشگاه عمومی عمل کند همانطور که امام خمینی معتقد بود.
اما این رسانه ملی حماقت افزایی می کند کتمان زایی می کند نفرت سازی می کند فرهیختگان در آنجا غریب و بی کس هستند اما نماینگان الیگارشی ثروت قدرت صاحب صندلی دائم هستند.